 |
|
|  Πέμπτη 1/5
Αστέρι στη Λεωφόρο τής Δόξας στο Χόλιγουντ απέκτησε η αμερικανίδα ηθοποιός,Έλεν Πομπέο
People,zougla.gr
Η Έλεν Πομπέο, έλαβε το 2.809ο αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλιγουντ, στο Λος Άντζελες ως αναγνώριση της μακράς και επιτυχημένης της καριέρας, κυρίως για τον εμβληματικό της ρόλο ως Meredith Grey (Μέρεντιθ Γκρέι) στην ιατρική σειρά «Grey’s Anatomy».
Η τιμητική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 29 Απριλίου και μαζί της ήταν, ο σύζυγός της Κρις ‘Αιβερι και τα δύο από τα τρία τους παιδιά, η 15χρονη Στέλλα και ο 8χρονος Έλι.
«Πείτε όλοι “Σιένα” γιατί δεν είναι εδώ!» ακούστηκε να λέει η ηθοποιός καθώς τα φλας των φωτογράφων άστραφταν, αναφερόμενη στη 10χρονη κόρη της, όπως αναφέρει το People.
Στην ομιλία της, η Πομπέο αναφέρθηκε στα δύο της παιδιά, λέγοντας: «Αυτό δεν συμβαίνει εν μία νυκτί και δεν συμβαίνει εύκολα. Χρειάζεται ένα χωριό. Σας αγαπώ Στέλλα και Έλι».
Και πρόσθεσε: «Αργησα πολύ καιρό να πάρω το αστέρι μου στη Λεωφόρο της Δοξας στο Χόλιγουντ, αλλά η αλήθεια είναι ότι σε όλη μου την καριέρα περιτριγυρίζομαι από αστέρια».
Ευχαρίστησε την ομάδα της καθώς και όλες τις «λαμπρές γυναίκες» που σημάδεψαν την επαγγελματική της πορεία συμπεριλαμβανομένης της εκτελεστικής παραγωγού του «Grey’s Anatomy» Σόντα Ράιμς και της προέδρου της Disney, Ντάνα Γουόλντεν.
«Η Σόντα μου επέτρεψε να κάνω καριέρα, να πληρώνομαι και να είμαι μητέρα» τόνισε η ηθοποιός υπογραμμίζοντας ότι αυτό δεν ήταν σύνηθες στη δουλειά της.
Νωρίτερα η Ράιμς στην ομιλία της, θυμήθηκε τη συνάντησή της με την Πομπέο, λίγο μετά την επιλογή της για τον ρόλο της στην σειρά. Όπως είπε επιστρέφοντας από εκείνο το γεύμα, έγραψε στο ημερολόγιό της τη φράση: «Αυτό το κορίτσι είναι μια σπίθα. Θα σου πει την αλήθεια, πάνω, κάτω και πλαγίως».
Και συνέχισε, λέγοντας (μέσω του ABC News): «Πολύ λίγοι άνθρωποι είναι αληθινοί, αλλά η Έλεν είναι ακριβώς αυτό που λέει ότι είναι».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
