 |
|
|  Δευτέρα 5/5
"ΕΛΑΤΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ"
«Άσυλο» σε Αμερικανούς επιστήμονες δίνει η Ε.Ε.
AFP,zougla.gr
Να προσεγγίσουν επιστήμονες με έδρα τις ΗΠΑ που έχουν πληγεί από την καταστολή του ακαδημαϊκού χώρου λόγω των πολιτικών του Ντόναλντ Τραμπ, προσπαθούν Γαλλία και ΕΕ.
Ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, μαζί με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, προετοιμάζουν να προβούν σε ανακοινώσεις στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης στο Παρίσι, σχετικά με τα κίνητρα που θα δώσουν για την εγκατάσταση ερευνητών στην Ευρώπη.
Η εκδήλωση, στην οποία συμμετέχουν Ευρωπαίοι ακαδημαϊκοί και Ευρωπαίοι επίτροποι, αποτελεί την τελευταία προσπάθεια να ανοίξουν οι πόρτες της Ευρώπης σε ακαδημαϊκούς και ερευνητές με έδρα τις ΗΠΑ, οι οποίοι φοβούνται ότι το έργο τους απειλείται από τις περικοπές των ομοσπονδιακών δαπανών για τα πανεπιστήμια και τους ερευνητικούς φορείς, καθώς και από τη στοχοποίηση των αμερικανικών ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης λόγω των πολιτικών για την ποικιλομορφία.
Το γραφείο του Μακρόν δήλωσε ότι η κίνηση αυτή έρχεται «σε μια εποχή που οι ακαδημαϊκές ελευθερίες αντιμετωπίζουν μια σειρά από… απειλές» και όταν η Ευρώπη «είναι μια ελκυστική ήπειρος».
Αξιωματούχος των Ηλυσίων δήλωσε: «Είμαστε ένας χώρος όπου υπάρχει ελευθερία στην έρευνα και δεν υπάρχουν θέματα ταμπού». Ο αξιωματούχος είπε ότι η εκδήλωση είχε ως στόχο «να επιβεβαιώσει τη Γαλλία και την Ευρώπη ως σταθερούς χώρους που μπορούν να εγγυηθούν ελευθερίες και ακαδημαϊκή έρευνα».
Η εκδήλωση με τίτλο «Επιλέξτε την Ευρώπη για την επιστήμη», έρχεται μετά από επιστολή 13 ευρωπαϊκών χωρών, συμπεριλαμβανομένων της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ισπανίας, προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προτρέποντάς την να κινηθεί γρήγορα για να προσελκύσει ακαδημαϊκά ταλέντα.
Η Γαλλία ξεκίνησε τη δική της πρωτοβουλία «Επιλέξτε τη Γαλλία για την επιστήμη» τον Απρίλιο, με μια ειδική πλατφόρμα για αιτήσεις για τη φιλοξενία διεθνών ερευνητών.
Το γαλλικό υπουργείο έρευνας δήλωσε στο AFP: «Ορισμένοι ξένοι ερευνητές έχουν ήδη φτάσει στη Γαλλία για να εξοικειωθούν με την υποδομή, περιμένοντας τη δημιουργία των κεφαλαίων και της πλατφόρμας».
Τις τελευταίες ημέρες, το κορυφαίο επιστημονικό ερευνητικό κέντρο της Γαλλίας, CNRS, ξεκίνησε μια νέα πρωτοβουλία για την προσέλκυση ξένων εργαζομένων των οποίων η έρευνα απειλείται, καθώς και Γάλλων ερευνητών που εργάζονται στο εξωτερικό, μερικοί από τους οποίους «δεν θέλουν να ζήσουν και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους στις Ηνωμένες Πολιτείες του Τραμπ», δήλωσε στο AFP ο πρόεδρός του, Αντουάν Πετί.
Στη Γαλλία, το Πανεπιστήμιο Aix-Marseille ξεκίνησε το πρόγραμμα «Ασφαλής χώρος για την επιστήμη» τον Μάρτιο και αναμένεται να υποδεχτεί τους πρώτους ξένους ερευνητές τον Ιούνιο.
Σε επιστολή του προς τα γαλλικά πανεπιστήμια τον Μάρτιο, ο Φιλίπ Μπατίστ, υπουργός τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και έρευνας της Γαλλίας, έγραψε: «Πολλοί γνωστοί ερευνητές αμφισβητούν ήδη το μέλλον τους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Θα θέλαμε φυσικά να καλωσορίσουμε έναν ορισμένο αριθμό από αυτούς».
Ωστόσο, οι προκλήσεις παραμένουν, επειδή οι επενδύσεις στην έρευνα στις ΗΠΑ -συμπεριλαμβανομένων των συμπράξεων ιδιωτικού-δημόσιου τομέα- είναι εδώ και πολλά χρόνια μεγαλύτερες από ό,τι στην Ευρώπη. Επί δεκαετίες, η Ευρώπη υστερεί σε σχέση με τις ΗΠΑ στις επενδύσεις σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα.
Γάλλοι ερευνητές έχουν θέσει τακτικά το ζήτημα των συγκριτικά χαμηλών μισθών και των επισφαλών συμβάσεων για πολλούς ερευνητές στη Γαλλία. Κατά μέσο όρο, ένας ακαδημαϊκός ερευνητής στις ΗΠΑ αμείβεται περισσότερο από τον αντίστοιχο του στη Γαλλία. Τα συνδικάτα στη Γαλλία έχουν ζητήσει καλύτερες συμβάσεις, καλύτερες μισθολογικές διατάξεις και καλύτερη χρηματοδότηση σε όλους τους τομείς στα ερευνητικά ιδρύματα.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
