 |
|
|  Παρασκευή 9/5
ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΡΑΤΟ!
Με Τζινπίνγκ,Λούλα και Μαδούρο,ανάμεσα στους ξένους ηγέτες,η μεγάλη παρέλαση στην Μόσχα,για τα 80 χρόνια απο την συντριβή τών Ναζί
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Μόλις 10 λεπτά κράτησε η ομιλία που εκφώνησε λίγο μετά τις 10 το πρωί ο Βλαντίμιρ Πούτιν ενώπιον των ρωσικών στρατευμάτων και των ηγετών μιας εικοσαριάς χωρών που συγκεντρώθηκαν σήμερα στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας για να τιμήσουν τα 80 χρόνια της νίκης επί της ναζιστικής Γερμανίας, μια επέτειο που γιορτάζεται για τέταρτη διαδοχική χρονιά στη σκιά της σύγκρουσης στην Ουκρανία.
«Στη Ρωσία, η Ημέρα της Νίκης γιορτάζεται ως η πιο σημαντική γιορτή», δήλωσε μεταξύ άλλων ο Πούτιν, υπογραμμίζοντας ότι η χώρα του θυμάται τα μαθήματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και δεν θα συμφωνήσει ποτέ με την παραμόρφωση των γεγονότων του. «Σχεδόν 80% του ρωσικού πληθυσμού συμμετείχε στον πόλεμο» και συνέτριψε τους Ναζί, υπογράμμισε ο Πούτιν αποτίοντας φόρο τιμής στους βετεράνους.
O Ρώσος πρόεδρος ζήτησε από το συγκεντρωμένο πλήθος να τηρήσει ενός λεπτού σιγή εις μνήμην των νεκρών του «Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου», με τους καλεσμένους στις κερκίδες να σηκώνονται από τις θέσεις τους για να δείξουν τον σεβασμό τους.
Επίσης, αναφέρθηκε στην ομιλία του και στην «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» στην Ουκρανία, λέγοντας πως ολόκληρος ο λαός στηρίζει τα στρατεύματα που συμμετέχουν. «Η αλήθεια και η δικαιοσύνη είναι με το μέρος μας. Ολόκληρη η χώρα, η κοινωνία και ο λαός υποστηρίζουν τους στρατιώτες που συμμετέχουν. Είμαστε περήφανοι για το θάρρος και την αποφασιστικότητά τους. Για αυτή τη δύναμη του πνεύματος που μας έφερνε πάντα μόνο νίκη», σημείωσε ο Πούτιν.
«Θα τιμούμε τους βετεράνους μας, που έδειξαν αληθινή αγάπη για την πατρίδα και αποφάσισαν να την υπερασπιστούν», τόνισε επιπλέον ο Πούτιν, προσθέτοντας ότι αυτή η αγάπη θα υπάρχει πάντα στην καρδιά των Ρώσων: «Θα τη διατηρήσουμε για τις μελλοντικές μας γενιές, επιδεικνύοντας την ενότητά μας σε στρατιωτικές και πολιτικές υποθέσεις για την επίτευξη στόχων για τη Ρωσία και για την ευημερία της Ρωσίας».
Μετά την ομιλία του Ρώσου προέδρου ξεκίνησε η μεγάλη στρατιωτική παρέλαση κάτω από τα τείχη του Κρεμλίνου, την οποία παρακολουθούν οι πρόεδροι της Κίνας Σι Τζινπίνγκ και της Βραζιλίας Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, καθώς και οι ηγέτες χωρών συμμάχων της Ρωσίας, όπως το Καζακστάν, η Λευκορωσία, το Βιετνάμ, η Αρμενία, η Κούβα και η Βενεζουέλα.
Παρά την πολιτική της απομόνωσης που προωθείται από τους Δυτικούς, παρίστανται επίσης ο πρωθυπουργός της Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίτσο -αψηφώντας τις εκκλήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης- και ο αρχηγός του κράτους της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς, όπως και ο πρόεδρος των Σέρβων της Βοσνίας Μίλοραντ Ντόντικ, ο οποίος καταζητείται από τη βοσνιακή δικαιοσύνη.
Στρατιώτες από άλλες 13 χώρες λαμβάνουν μέρος στη μεγάλη παρέλαση στην Κόκκινη Πλατεία, μεταξύ των οποίων στρατιώτες της Κίνας, του Βιετνάμ, της Βιρμανίας και της Αιγύπτου.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
