 |
|
|  Σάββατο 10/5
ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ ΓΙΑ ΤΟ PKK
Kαταθέτει τα όπλα και αυτοδιαλύεται,σταματώντας τον ένοπλο αγώνα
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Σημαντικές εξελίξεις δρομολογεί η απόφαση τού Εργατικού Κόμματος τού Κουρδιστάν (PKK), με την οποία βάζει τέλος στον ένοπλο αγώνα του κατά της Τουρκίας, ενώ παράλληλα προχωράει σε αυτοδιάλυση.
Η κίνηση αυτή ανακοινώθηκε επισήμως την Παρασκευή και έρχεται σε συνέχεια της δημόσιας έκκλησης που απηύθυνε το Φεβρουάριο ο φυλακισμένος ηγέτης της οργάνωσης, Αμπντουλάχ Οτζαλάν, καλώντας το PKK να καταθέσει τα όπλα και να αποσυρθεί από τη στρατιωτική αντιπαράθεση.
Στο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε από τις 5 έως τις 7 Μαΐου στο Βόρειο Ιράκ, το PKK έλαβε αποφάσεις «ιστορικής σημασίας», όπως ανέφερε σε ανακοίνωσή του. Σύμφωνα με το ίδιο το κείμενο του Οτζαλάν, ο ένοπλος αγώνας ανήκει σε μια περασμένη εποχή, που καθορίστηκε από τις αρνήσεις της κουρδικής ταυτότητας και τη στέρηση βασικών ελευθεριών, αλλά πλέον «δεν έχει λόγο ύπαρξης».
Η αναφορά του ιστορικού ηγέτη του PKK στις «ομάδες» που πρέπει να καταθέσουν τα όπλα, ερμηνεύεται από την Άγκυρα ως κάλεσμα και προς τις παραφυάδες της οργάνωσης στη Συρία, το Ιράν και το Ιράκ, καθώς και προς την Ομάδα Κοινοτήτων του Κουρδιστάν (KCK).
Αξιοσημείωτο είναι ότι διαμορφώθηκε και ένα νέο τοπίο στη Συρία: ο διοικητής των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), Μαζλούμ Αμπντί, υπέγραψε συμφωνία με το συριακό καθεστώς τού Τζολάνι, ακυρώνοντας τις φιλοδοξίες για κουρδική αυτονομία.
Παραμένει ασαφές το πώς θα υλοποιηθεί πρακτικά η παράδοση του οπλισμού. Κυβερνητικές πηγές στην Άγκυρα αναφέρουν ότι το Ιράκ ίσως διαδραματίσει κεντρικό ρόλο, σε συνεννόηση με τις γειτονικές χώρες. Οι ξένοι μαχητές στη Συρία αναμένεται να επιστρέψουν στις πατρίδες τους, ενώ στελέχη που θα επιλέξουν την πολιτική ένταξη θα ενσωματωθούν στα εθνικά πολιτικά πλαίσια. Οι ηγετικές φυσιογνωμίες του KCK, σύμφωνα με πληροφορίες, ενδέχεται να μεταφερθούν σε τρίτες χώρες ή να εγκατασταθούν στη Sulaymaniyah, προπύργιο του φιλοκουρδικού PUK στο βόρειο Ιράκ.
«Πιστεύω ότι αυτό θα σημάνει την έναρξη μιας πολύ σοβαρής διαδικασίας μετασχηματισμού για την Τουρκία», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Τούρκος ακαδημαϊκός και πολιτικός αναλυτής Βαχάπ Τζοσκούν.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
