Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Τρίτη 13/5

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ

ΗΠΑ και Κίνα κατέληξαν σε συμφωνία και μειώνουν τούς δασμούς,που επέβαλε η μία χώρα στην άλλη



Bloomberg,zougla.gr

Ο εμπορικός πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας αποκλιμακώνεται ραγδαία, όχι όμως αναίμακτα για όλες τις πλευρές. Οι απειλές του Ντ. Τραμπ κατέληξαν σε έναν «άτσαλο συμβιβασμό» σαφέστατα υπέρ της Κίνας, που έδειξε ότι ξέρει να περιμένει, έχοντας πλήρη συνείδηση της οικονομικής της ισχύος. Οι εντυπωσιακοί, σε ύψος, δασμοί του Τραμπ ξεφούσκωσαν με την πρώτη συνάντηση των δύο πλευρών στην Ελβετία όπου οι δύο πλευρές συμφώνησαν να αναστείλουν την εφαρμογή του μεγαλύτερου μέρους των τιμωρητικών δασμών και των άλλων μέτρων που έχουν επιβάλει η μία χώρα στην άλλη, έως την Τετάρτη. Βάσει της συμφωνίας, οι ΗΠΑ θα μειώσουν τους επιπλέον δασμούς που επέβαλαν φέτος στην Κίνα στο 30% από 145% και σε απάντηση το Πεκίνο θα μειώσει τους δασμούς του επί των αμερικανικών προϊόντων στο 10% από 125%. Ο Αμερικανός Πρόεδρος δέχθηκε αφόρητες πιέσεις από το μεγαλύτερο μέρος των αμερικανικών επιχειρήσεων, που αντιλήφθηκαν πολύ γρήγορα ότι θα ξεμείνουν από πρώτες ύλες, αλλά και τελικά προϊόντα, καθώς στηρίζουν εδώ και δεκαετίες την παραγωγή τους στην κινεζική βιομηχανία. Παράλληλα, οι Κινέζοι έπαιξαν αποφασιστικά το χαρτί των σπάνιων γαιών, στις οποίες είναι κυρίαρχοι και ο μεγαλύτερος εξαγωγέας στον κόσμο. Χαρακτηριστικό της σημασίας τους για τις ΗΠΑ είναι ότι στη συμφωνία των δύο πλευρών δεν αναφέρθηκε το παραμικρό για τα πολύτιμα αυτά ορυκτά. Σοβαροί οικονομολόγοι στις ΗΠΑ και την Ευρώπη προεξοφλούσαν την αποτυχία του δασμολογικού εγχειρήματος Τραμπ, αφού η εκτίναξη των δασμών δεν συνοδεύτηκε με αντίστοιχο έλεγχο κεφαλαίων. Και πώς θα μπορούσε άλλωστε σε μια Οικονομία σαν αυτή των ΗΠΑ; Από την άλλη πλευρά, το Bloomberg Economics ανέλυσε τα νούμερα της συμφωνίας και διαπιστώνει ότι κύριο πλεονέκτημα εδράζεται στο ότι οι νέοι δασμοί μειώνουν στο μισό τον κίνδυνο στασιμοπληθωρισμού στην Οικονομία των ΗΠΑ. Με λίγα λόγια η οικονομική ήττα Τραμπ ήταν δεδομένη και βεβαίως θα προκαλέσει και την πολιτική του ήττα που ακόμη δεν έχει φανεί στο εσωτερικό της χώρας του. Πρέπει να σημειωθεί, ότι φαίνεται να παραμένουν σε ισχύ οι δασμοί που είχαν επιβληθεί πριν τις 2 Απριλίου, περιλαμβανομένων όσων υιοθετήθηκαν κατά την πρώτη θητεία του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, όπως και άλλοι περιορισμοί – όπως η απόφαση των ΗΠΑ να ακυρώσουν την εξαίρεση από τους δασμούς των πακέτων μικρής αξίας. Τι μέλλον μπορεί να έχουν αυτοί; Παράγοντες της αγοράς προεξοφλούν ότι σταδιακά θα εξομαλυνθούν και αυτές οι εκκρεμότητες.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία