 |
|
|  Τετάρτη 14/5
ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ
Καλλονές,που τραυματίσθηκαν βαρειά στον πόλεμο, βρήκαν τη δύναμη και φωτογραφήθηκαν για το Playboy...
marie claire
Το τελευταίο τεύχος της ουκρανικής έκδοσης του Playboy παρουσιάζει πέντε γυναίκες παραδείγματα δύναμης και αντοχής. Ουκρανές που τραυματίστηκαν στον πόλεμο με τη Ρωσία αποκάλυψαν τα σημάδια της μάχης τους στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού. Γυναίκες στρατιώτες και πολίτες με ακρωτηριασμένα άκρα και πρόσωπα σημαδεμένους από θραύσματα, γίνονται εξώφυλλο καθώς τα πρότυπα ομορφιάς αλλάζουν σε μια κοινωνία εξαντλημένη από την πολυετή σύρραξη.
Το φωτογραφικό project με τίτλο «Beauty with a Scar» μιλά για τη γυναικεία δύναμη που δεν εξαφανίζεται έπειτα από τραύματα και για την ομορφιά που δεν αλλάζει αν έχεις ουλές ή προσθετικά μέλη. Για την αποδοχή που ξεκινά από την ειλικρινή, ευγενική ματιά στον καινούριο μας εαυτό – χωρίς στεγανά και προκαταλήψεις.
«Αυτή η ομορφιά δεν είναι μέτρο σύγκρισης. Είναι έμπνευση», σημειώνει το περιοδικό σε ανάρτησή του στο Instagram. Το έργο επιδιώκει να επανεξετάσει την έννοια της γυναικείας ομορφιά και να δώσει ορατότητα σε όσους έχουν υποστεί τραυματισμούς σε πόλεμο.
Για το εξώφυλλο επελέγη η Anastasiia Savka, πρώην ελεύθερη σκοπευτής του ουκρανικού στρατού, παρασημοφορημένη για τη δράση της και βραβευμένη με το UP100-Power of Women. Η Yana Zalevska, χειρίστρια drone, πολεμική ανταποκρίτρια και μητέρα, ενώ σπούδαζε φυσικοθεραπεία. Τραυματίστηκε από ρωσικά πυρά το 2024.
Η Kristina Sanina ήταν λοχαγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, βετεράνος και μητέρα μιας κόρης. Έχασε και τα δύο της πόδια και τώρα υποβάλλεται σε αποκατάσταση στο κέντρο Tytanovi, όπου υποστηρίζει και άλλους τραυματισμένους στρατιώτες.
Η Olha Diatliuk από την πόλη Vinnytsia είναι επιχειρηματίας, μητέρα δύο παιδιών και χήρα ενός πεσόντος στρατιώτη. Επέζησε από την πυραυλική επίθεση στη Βίννιτσα στις 14 Ιουλίου 2022. Τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια ρωσικής επίθεσης στο Σπίτι των Αξιωματικών και σε νοσοκομείο στο κέντρο της Vinnytsia. Κατάφερε να διαφύγει από το φλεγόμενο κτίριο και επέζησε, έχοντας υποστεί σοβαρά εγκαύματα, κατάγματα πλευρών και μια θλάση. Υποβλήθηκε σε μακροχρόνια θεραπεία και αποκατάσταση μέσω του φιλανθρωπικού προγράμματος Unburned. Τον Αύγουστο του 2023, ο σύζυγός της σκοτώθηκε σε μάχη στην περιοχή του Ντόνετσκ. Έκτοτε, υποστηρίζει άλλες γυναίκες που έχασαν τους συντρόφους τους στον πόλεμο.
Η Nadiia Oksiuta είναι βιντεογράφος, δημιουργός περιεχομένου και μητέρα μιας μικρής κόρης. Στις 18 Ιανουαρίου 2023, πήγαινε την κόρη της στον παιδικό σταθμό στην πόλη Brovary της περιφέρειας του Κιέβου, όταν βρέθηκαν κοντά στον τόπο συντριβής του ελικοπτέρου που σκότωσε την ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών της Ουκρανίας. Τόσο η Nadiia όσο και η κόρη της υπέστησαν εγκαύματα στο πρόσωπο και τα άκρα τους. Υποβλήθηκαν σε μακροχρόνια θεραπεία αρχικά στο Κίεβο και το Λβιβ και αργότερα στην Αυστρία.
Για τη φωτογράφιση, οι γυναίκες φορούσαν φορέματα Ουκρανών σχεδιαστών και κοσμήματα από τη συλλογή Love Is Worth Everything του προγράμματος We Are of One Blood.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
