 |
|
|  Σάββατο 24/5
ΕΞΩΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ
Νορβηγός ξύπνησε και είδε ενα... φορτηγό πλοίο μέσα στον κήπο του!
BBC,AFP,zougla.gr
Ένας άνδρας στη Νορβηγία ξύπνησε και ανακάλυψε ότι ένα τεράστιο φορτηγό πλοίο, που μετέφερε κοντέινερ, είχε προσαράξει και η πλώρη του είχε φτάσει στον μπροστινό κήπο τού σπιτιού του.
Το πλοίο, μήκους 135 μέτρων, πέρασε μόλις λίγα μέτρα μακριά από το σπίτι του Γιόχαν Χέλμπεργκ, σύμφωνα με το BBC News.
Ο Χέλμπεργκ ειδοποιήθηκε από τον πανικοβλημένο γείτονά του, ο οποίος είδε το πλοίο να κατευθύνεται απευθείας προς την ακτή, στο Μπινέσετ, κοντά στο Τρόντχαϊμ. «Χτύπησε το κουδούνι σε μια ώρα που δεν μου αρέσει να ανοίγω», δήλωσε ο Γιόχαν Χέλμπεργκ στο τηλεοπτικό κανάλι TV2. «Πήγα στο παράθυρο και έμεινα άναυδος όταν είδα ένα τεράστιο πλοίο», πρόσθεσε σε άλλη συνέντευξη. «Έπρεπε να γείρω τον λαιμό μου για να δω την κορυφή του πλοίου. Ήταν τόσο εξωπραγματικό».
Το φορτηγό πλοίο NCL Salten προσάραξε μόλις λίγα μέτρα από το σπίτι τού Γιόχαν Χέλμπεργκ. Ο γείτονας Γιόστεϊν Γιόργκενσεν δήλωσε ότι ξύπνησε από τον θόρυβο τού πλοίου που κατευθυνόταν με πλήρη ταχύτητα προς την ακτή και έτρεξε στο σπίτι τού Χέλμπεργκ. «Ήμουν σίγουρος ότι ήταν ήδη έξω, αλλά όχι, δεν υπήρχε κανένα σημάδι ζωής. Χτύπησα πολλές φορές την πόρτα και δεν απάντησε κανείς», είπε ο Γιόργκενσεν. «Μόνο όταν του τηλεφώνησα κατάφερα να τον βρω», δήλωσε στο TV2.
Το πλοίο, με σημαία Κύπρου, NCL Salten, είχε 16 άτομα πλήρωμα και κατευθυνόταν νοτιοδυτικά, μέσω του φιόρδ του Τρόντχαϊμ, προς το Όρκανγκερ, όταν ξέφυγε από την πορεία του. Κανείς δεν τραυματίστηκε στο περιστατικό, σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο AFP.
Δεν είναι γνωστό τι προκάλεσε το ατύχημα και η νορβηγική αστυνομία έχει ξεκινήσει έρευνα. «Είναι ένας πολύ ογκώδης καινούργιος γείτονας, αλλά σύντομα θα φύγει», πρόσθεσε ο Χέλμπεργκ.
Σύμφωνα με αναφορές, το πλοίο είχε προσαράξει ξανά το 2023, αλλά τότε κατάφερε να απελευθερωθεί μόνο του.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
