 |
|
|  Κυριακή 25/5
Πέθανε ο πρώην υπουργός τού ΠΑΣΟΚ, Χρήστος Ροκόφυλλος
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Σε ηλικία 94 ετών, έφυγε από τη ζωή ο επί σειρά ετών βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το ΠΑΣΟΚ, Χρήστος Ροκόφυλλος.
Τον θάνατό του έκανε γνωστό ο γιος του, Κωσταντίνος με ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα.
«Εφυγε σήμερα ήρεμα, αφού έζησε μια πλήρη, ενδιαφέρουσα και δημιουργική ζωή, πάντα με αξιοπρέπεια. Γεια σου μπαμπά, καλό ταξίδι», αναφέρει.
Είχε αποφοιτήσει από την Νομική Σχολή Πανεπιστημίου Αθήνας και είχε Διδακτορικό Δίπλωμα Ανωτέρων Νομικών Σπουδών (DΕS) του Πανεπιστημίου Σορβόνης Παρισίων.
Μέλος του ΔΣ του Ομίλου ''Αλέξανδρος Παπαναστασίου'' από το 1965. Στις 22 Απριλίου 1967, μία ημέρα μετά την επιβολή της δικτατορίας των συνταγματαρχών, μαζί με τους Σ. Καράγιωργα, Κ. Σημίτη, Μ. Δελούκα και άλλους δημοκράτες ίδρυσαν την αντιστασιακή οργάνωση ''Δημοκρατική Αμυνα''.
Τον Οκτώβριο του 1967, συνελήφθη για πρώτη φορά από το καθεστώς της δικτατορίας και φυλακίστηκε στα υπόγεια της οδού Μπουμπουλίνας. Το 1969, τον Ιούλιο, συνελήφθη για δεύτερη φορά, κρατήθηκε τρεις μήνες σε αυστηρή απομόνωση και άλλους έξι μήνες μαζί με άλλους δημοκράτες για να οδηγηθεί στην πολύκροτη δίκη των 34, οπότε το στρατοδικείο τον καταδίκασε σε πέντε χρόνια φυλάκιση. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας υπήρξε συνήγορος υπεράσπισης σε πολλές δίκες αντιστασιακών.
Στις 31 Αυγούστου 1974, μετά την κατάρρευση της δικτατορίας, εξελέγη μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της Δημοκρατικής Αμυνας, η οποία διαπραγματεύθηκε και συμφώνησε τη συγχώνευσή της με το ΠΑΣΟΚ.
Το 1975, διαγράφηκε για μικρό χρονικό διάστημα από το κόμμα. Το 1977, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ. Το διάστημα από τον Οκτώβριο του 1981 έως το καλοκαίρι του 1982, διετέλεσε διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας.
Το καλοκαίρι του 1982, ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου τον τοποθέτησε πρεσβευτή της Ελλάδας στη Γαλλία όπου παρέμεινε έως το 1987, ενώ ταυτόχρονα ήταν πρεσβευτής της χώρας μας στο Βατικανό και στην ΟΥΝΕΣΚΟ.
Την περίοδο 1989-1993, υπήρξε μέλος της κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1990, στο 2ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, ενώ διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος το διάστημα 1993-1994. Παράλληλα είχε υπάρξει κύριος δικηγόρος τού Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο.
Στις 17 Απριλίου 1994, στο 3ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, ενώ στις 8 Ιουλίου του ιδίου έτους, ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα ως αναπληρωτής υπουργός Βιομηχανίας. Στις 30 Ιουνίου 1996, στο 4ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ εξελέγη εκ νέου μέλος της ΚΕ του Κινήματος. Το 1997, ανέλαβε επικεφαλής της ελληνικής κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας στο ΝΑΤΟ.
Το Μάρτιο του 1999, στο 5ο συνέδριο του Κινήματος, επανεξελέγη μέλος της ΚΕ και τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου, ορίστηκε γραμματέας του Τομέα Εξωτερικών και Αμυνας. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, ανέλαβε αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών μέχρι τον Απρίλιου του 2000. Στις 7 Οκτωβρίου του 2000, παραιτήθηκε από μέλος της ΚΕ του ΠΑΣΟΚ.
Υπήρξε Αναπληρωτής υπουργός Βιομηχανίας 08/07/1994 15/09/1995 και Αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών 21/09/1999 13/04/2000.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
