 |
|
|  Δευτέρα 26/5
ΥΓΕΙΑ
Σε έξαρση ο στρεπτόκοκκος στην Ευρώπη μετά τον covid-15 θάνατοι στην Ελλάδα
Thesstoday.gr,zougla.gr
Ως πανευρωπαϊκό φαινόμενο χαρακτηρίζουν οι ειδικοί την αύξηση των διεισδυτικών λοιμώξεων από στρεπτόκοκκο που μάλιστα καταγράφεται με αυξανόμενη ένταση μετά την πανδημία. Στην Ελλάδα, σήμανε συναγερμός μετά τον θάνατο 5χρονου κοριτσιού στην Ευκαρπία Θεσσαλονίκης, με τα κρούσματα να εντοπίζονται το ένα μετά το άλλο σε Καλαμαριά, Ωραιόκαστρο, Σέρρες και Κρήτη και τις δημοτικές αρχές να βάζουν λουκέτο στα σχολεία για αποφυγή της διασποράς.
Λοιμωξιολόγοι ανέφεραν ότι τα περιστατικά σοβαρών λοιμώξεων -αν και σπάνια-, αυξήθηκαν μετά την πανδημία, κυρίως σε Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία και Ολλανδία. Ως λύση, τονίζουν την ανάγκη για αυξημένη επαγρύπνηση αλλά και ψυχραιμία, τόσο από τους γονείς, όσο και από την ίδια την πολιτεία.
Σύμφωνα με την Παιδίατρο – Λοιμωξιολόγο και επιστημονική συνεργάτη του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών, Αθανασία Λουρίδα «τα περιστατικά είναι σπάνια, όμως τα τελευταία τρία χρόνια μετά την πανδημία υπάρχει έξαρση των διεισδυτικών στρεπτοκοκκικών λοιμώξεων, όπου το μικρόβιο φεύγει από τον λαιμό, τον ρινοφάρυγγα και πάει στο αίμα, γι’ αυτό χάνονται τα παιδιά. Πολλά μικρόβια έχουν γίνει επιθετικά μετά την πανδημία, υπάρχουν διάφορα πιθανά σενάρια, για παράδειγμα ότι δεν υπάρχει ανοσία στα παιδιά γιατί δεν ήταν εκτεθειμένα λόγω περιοριστικών μέτρων».
Περίπου 15 θάνατοι από στρεπτόκοκκο στην Ελλάδα μετά τον covid
«Πάντως, φαίνεται ότι υπάρχουν ορισμένα στελέχη που είναι τοξικά -αυτό ίσχυε και παλιότερα-, πάλι υπήρχαν θάνατοι από στρεπτόκοκκο αλλά όχι εν αιθρία. Το 2022 και στις αρχές του 2023 υπήρχαν πολλά κρούσματα σε Hνωμένο Βασίλειο και στις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες και μερικά στη χώρα μας, όχι μόνο σε παιδιά αλλά και σε ενήλικες. Δεν ήταν πολλά, αλλά ήταν σοβαρά. Στην Ελλάδα τα τελευταία τρία χρόνια έχουν χαθεί 10-15 παιδιά αλλά και ενήλικες», αναφέρει.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
