 |
|
| Kυριακή 8/6
ΣΟΚ ΓΙΑ ΑΜΕΡΙΑΝΙΔΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Εκανε παρουσίαση βιβλίου και... δεν πήγε κανένας!!!
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Η συγγραφέας Caytlyn Brooke βρέθηκε αντιμέτωπη με έναν από τους μεγαλύτερους φόβους κάθε δημιουργού: στην παρουσίαση του νέου της βιβλίου δεν εμφανίστηκε ούτε ένας άνθρωπος! Στο προσωπικό της προφίλ στο X (πρώην Twitter), μοιράστηκε την πολύ δύσκολη αυτή στιγμή, η οποία όπως γρήγορα μετατράπηκε σε κάτι πολύ περισσότερο από αυτό που φαινόταν αρχικά.
«Δεν ήρθε κανείς στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου μου. Ξέρω ότι αυτό συμβαίνει καμιά φορά και προσπαθώ πραγματικά πολύ να το διαχειριστώ, αλλά νιώθω απαίσια που το βιβλιοπωλείο έμεινε ανοιχτό για να με φιλοξενήσει χωρίς λόγο», έγραψε η ίδια σε ανάρτησή της που έγινε αμέσως viral.
Η ανάρτηση συνοδεύτηκε από μια φωτογραφία με την ίδια να κάθεται μόνη της στο άδειο βιβλιοπωλείο που είχε προετοιμαστεί για να υποδεχθεί το κοινό.
Παρά το αρχικό σοκ, η συγγραφέας τελικά δεν έμεινε μόνη. Τα σχόλια κάτω από την ανάρτηση κατέκλυσαν το προφίλ της με λέξεις στήριξης και παρηγοριάς. Συγγραφείς, αναγνώστες και απλοί χρήστες των social media έσπευσαν να της υπενθυμίσουν ότι είναι μαζί της και πως αυτό που της συνέβη δεν αποτελεί αποτυχία, αλλά ένα βήμα στην πορεία ενός δημιουργού.
«Έχω βρεθεί ακριβώς στην ίδια θέση», έγραψε μια άλλη συγγραφέας. «Είναι δύσκολο, αλλά να ξέρεις πως δεν καθορίζει την αξία σου. Κάποια μέρα, το κοινό θα σε αναζητά». Άλλοι χρήστες της πρότειναν να επαναλάβει την παρουσίαση σε άλλη πόλη ή μέσω livestream, ενώ πολλοί εξέφρασαν την επιθυμία να αγοράσουν το βιβλίο της — μόνο και μόνο επειδή την ένιωσαν.
Η Caytlyn Brooke ζει στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, στην πόλη Elmira. Είναι μητέρα δύο παιδιών και έχει σπουδάσει ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Albany. Έχει γράψει νεανικά μυθιστορήματα φαντασίας και τρόμου, μεταξύ των οποίων τα «Wired», «Dark Flowers» και «Among the Hunted». Το βιβλίο της Dark Flowers μάλιστα έχει τιμηθεί με το βραβείο Young Adult Horror από τον οργανισμό Literary Classics, επιβεβαιώνοντας το ταλέντο και την αναγνώρισή της στο χώρο της λογοτεχνίας φαντασίας.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|