 |
|
|  Πέμπτη 26/6
ΜΕΓΑΛΗ ΚΟΜΠΙΝΑ ΜΕ...ΚΙΝΕΖΙΚΑ ΠΑΤΙΝΙΑ
Η ζημιά για την Ελλάδα και την ΕΕ υπολογίζεται σε πάνω από 250 εκατ. ευρώ
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Σε μια από τις πλέον σοβαρές και πολυπρόσωπες υποθέσεις διασυνοριακής οικονομικής απάτης που απασχόλησαν την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία τα τελευταία χρόνια, η Εντεταλμένη Εισαγγελέας στην Ελλάδα εξέδωσε διάταξη δέσμευσης περιουσιακών στοιχείων που σχετίζονται με κύκλωμα το οποίο, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, είχε καταφέρει να ζημιώσει τόσο το ελληνικό δημόσιο όσο και την Ευρωπαϊκή Ένωση κατά δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.
Το σχήμα λειτουργούσε με επαγγελματισμό και διεθνή διασύνδεση, έχοντας στο επίκεντρό του τη συστηματική εισαγωγή ηλεκτρικών ποδηλάτων και ηλεκτρικών πατινιών από την Κίνα μέσω του λιμανιού του Πειραιά, με τη μεσολάβηση εταιρειών που ήταν εγγεγραμμένες στη Βουλγαρία, αλλά χρησιμοποιούσαν ελληνικό ΑΦΜ για να επωφελούνται από τη διαδικασία τελωνισμού με μηδενικό ΦΠΑ.
Η απάτη δεν ήταν απλή. Οι εταιρείες αυτές – 17 συνολικά – παρουσίαζαν έναν τυπικά νομότυπο χαρακτήρα, όμως η σύντομη διάρκεια λειτουργίας τους, η έλλειψη πραγματικής επιχειρηματικής δραστηριότητας και η πλήρης ταύτισή τους σε δομή, έγγραφα και μορφή συναλλαγών, τις καθιστούσαν, όπως προκύπτει από την έρευνα, «κελύφη» σε ένα ευρύτερο σύστημα αποφυγής φορολογίας.
Η δικογραφία, η οποία ξεκίνησε από πληροφορίες που διαβίβασε η OLAF – το Ευρωπαϊκό Γραφείο Καταπολέμησης της Απάτης – αφορά μια σειρά από βαρύτατα αδικήματα, όπως λαθρεμπορία, απάτη σε βάρος των εσόδων του ΦΠΑ, συγκρότηση και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, δωροληψία και δωροδοκία υπαλλήλων, καθώς και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Τα ποσά που φέρονται να έχουν ζημιωθεί το ελληνικό δημόσιο και η Ευρωπαϊκή Ένωση ξεπερνούν αθροιστικά τα 250 εκατομμύρια ευρώ.
Ενδεικτικό του μεγέθους της απάτης είναι ότι κατά τη διάρκεια των αστυνομικών εφόδων στους χώρους των εμπλεκομένων εντοπίστηκαν 4,5 εκατομμύρια ευρώ σε μετρητά, ενώ η έρευνα βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.
Στο επίκεντρο της δράσης του κυκλώματος φέρονται να βρίσκονται Κινέζοι προμηθευτές, οι οποίοι εξέδιδαν τιμολόγια με κοινά χαρακτηριστικά – ίδιο τύπο εγγράφων, πανομοιότυπες γραμματοσειρές και αποστάσεις – στοιχείο που, κατά την OLAF, μαρτυρά κεντρικό έλεγχο και σχεδιασμό.
Οι παραλήπτες αυτών των φορτίων ήταν εταιρείες με έδρα στη Βουλγαρία, όμως οι τελωνισμοί γίνονταν στην Ελλάδα, κυρίως στον Πειραιά, και οι τελικοί καταναλωτές των εμπορευμάτων βρίσκονταν σε διάφορες χώρες της Ε.Ε. Το κλειδί για τη λειτουργία του συστήματος ήταν η παραποίηση των φορτωτικών εγγράφων και η μερική – έως και ψευδής – δήλωση των εμπορευμάτων: μόνο ένα μικρό μέρος δηλωνόταν ως ηλεκτρικά ποδήλατα, ενώ το υπόλοιπο παρουσιαζόταν ως ανταλλακτικά ή άλλα άσχετα είδη.
Με τον τρόπο αυτό αποφεύγονταν οι υψηλοί δασμοί και ειδικά τα αντίμετρα για ντάμπινγκ που επιβάλλονται στις κινεζικές εισαγωγές. Οι τελωνειακοί έλεγχοι φαίνεται να παρακάμπτονταν είτε λόγω υπερφόρτωσης του συστήματος είτε – και αυτό εξετάζεται σοβαρά – με την άμεση ή έμμεση συνέργεια υπαλλήλων και ιδιωτών.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
