 |
|
|  Πέμπτη 3/7
LA CROIX
Περίπου 10.000 Ισραηλινοί επέλεξαν την Ελλάδα ως νέο τόπο διαμονής
La Croix,protothema.gr
Η γαλλική εφημερίδα La Croix σε δημοσίευμα της με τίτλο «Μακριά από τη "Γη της Επαγγελίας" και τον πόλεμο: οι Ισραηλινοί που εγκαθίστανται στην Ελλάδα» και υπότιτλο «Από τις 7 Οκτωβρίου 2023, ο αριθμός των Ισραηλινών που εγκαθίστανται στην Ελλάδα έχει αυξηθεί σημαντικά», εκτιμά ότι περίπου 10.000 εκ των 80.000 που έχουν φύγει από το Ισραήλ έχουν επιλέξει την Ελλάδα ως νέο τόπο διαμονής.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «ορισμένοι εξ αυτών των Ισραηλινών μετακινούνται για επαγγελματικούς λόγους, ενώ άλλοι επιδιώκουν, κυρίως, να ξεφύγουν από μια κοινωνία όπου η εσωτερική βία έχει καταστεί "δομική"».
Ειδικότερα, η γαλλική εφημερίδα αναφέρει ως παράδειγμα την περίπτωση μιας ευκατάστατης Ισραηλινής, η οποία είναι σύμβουλος επιχειρήσεων και αποφάσισε να αφήσει το Τελ Αβίβ αμέσως μετά την επίθεση της Χαμάς κατά του Ισραήλ, στις 7 Οκτωβρίου 2023. Διατηρώντας έντονη αντίθεση προς την κυβέρνηση Νετανιάχου, πήρε μαζί τα δύο μικρά παιδιά της και από τότε δεν επέστρεψε. «Το Ισραήλ δεν είναι πια δημοκρατία. Αυτός ο πόλεμος (με τη Γάζα) είναι άδικος, δεν έχει νομιμότητα. Και τον ξεκινήσαμε εμείς. Συνεχίζοντας με αυτό τον τρόπο, τροφοδοτούμε επί έτη -ίσως και δεκαετίες- ένα μίσος και πόλεμο εναντίον του Ισραήλ», δηλώνει στην γαλλική εφημερίδα, σημειώνοντας ότι το να σπάσει κανείς τα δεσμά της λογοκρισίας που κυριαρχεί στην ισραηλινή κοινωνία δεν είναι εύκολο. «Εκεί, με μισούν όταν μιλάω έτσι, αλλά κάποιος πρέπει να το πει. Σήμερα είναι απλό: ή σκέφτεσαι όπως εγώ ή είσαι εχθρός» εξηγεί.
Η γαλλική εφημερίδα επισημαίνει ακόμη ότι από τις 7 Οκτωβρίου, η Ελλάδα αποτελεί έναν από τους κύριους προορισμούς Ισραηλινών στην Ευρώπη. «Μόλις δύο ώρες πτήσης από την πατρίδα τους, πολλοί λένε πως "νιώθουν σαν στο σπίτι τους" εδώ: το κλίμα, το φαγητό, το κόστος ζωής, η θετική στάση των ελληνικών Αρχών που διευκολύνουν την παράταση θεώρησης εισόδου και η επιχειρηματική ευημερία, είναι μόνο μερικοί από τους λόγους εγκατάστασης. Όπως επίσης και οι ανησυχίες για την ασφάλεια και η αντίθεση στην πολιτική του Νετανιάχου» υπογραμμίζει η La Croix.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
