 |
|
|  Σάββατο 5/7
Πέθανε στα 56 του ο Αυστραλός ηθοποιός Τζούλιαν ΜακΜάχον
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 56 ετών, ο Αυστραλός ηθοποιός και πρώην μοντέλο Τζούλιαν ΜακΜάχον, όπως επιβεβαίωσε η σύζυγός του, Κέλι, στο Deadline. Ο ΜακΜάχον απεβίωσε στις 2 Ιουλίου στο σπίτι του στη Φλόριντα, τρεις εβδομάδες πριν τα 57α γενέθλιά του.
Ήταν ευρύτερα γνωστός για τους ρόλους του ως Mr.Doom στους Fantastic 4 της Marvel, ως Κόουλ Τέρνερ στη σειρά φαντασίας και μυστηρίου «Οι Μάγισσες» και ως Κρίστιαν Τρόι στην ιατρική σειρά Nip/Tuck. Το 2004 ήταν υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία «καλύτερος ηθοποιός δραματικής σειράς».
Ο τελευταίος του ρόλος ήρθε νωρίτερα φέτος, στη σειρά του Netflix The Residence, όπου υποδύθηκε τον Στίβεν Ρους, Πρωθυπουργό της Αυστραλίας — έναν ρόλο που είχε στην πραγματικότητα ο πατέρας του, Μπίλι ΜακΜάχον, από το 1971 έως το 1972.
Η σύζυγός του Κέλι Πανιάγουα σε δήλωσή της στις 4 Ιουλίου ανέφερε: «Με ανοιχτή καρδιά, επιθυμώ να μοιραστώ με τον κόσμο ότι ο αγαπημένος μου σύζυγος, Τζούλιαν ΜακΜάχον, πέθανε ειρηνικά αυτή την εβδομάδα μετά από μια γενναία προσπάθεια να ξεπεράσει τον καρκίνο».
Η Κέλι συνέχισε περιγράφοντας τον εκλιπόντα σύζυγό της, τον οποίο παντρεύτηκε το 2014, ως έναν άνθρωπο που «αγαπούσε τη ζωή».
«Αγαπούσε την οικογένειά του. Αγαπούσε τους φίλους του. Αγαπούσε τη δουλειά του και αγαπούσε τους θαυμαστές του», συνέχισε. «Η βαθύτερη επιθυμία του ήταν να φέρει χαρά σε όσο το δυνατόν περισσότερες ζωές».
«Ζητάμε υποστήριξη κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ώστε η οικογένειά μας να θρηνήσει με ιδιωτικότητα», κατέληξε η Κέλι. «Και ευχόμαστε σε όλους όσους ο Τζούλιαν έφερε χαρά, να συνεχίσουν να βρίσκουν χαρά στη ζωή. Είμαστε ευγνώμονες για τις αναμνήσεις».
Ο ΜακΜάχον νυμφεύθηκε την Αυστραλή τραγουδίστρια Ντάνι Μινόγκ το 1994 και τον επόμενο χρόνο πήραν διαζύγιο. Παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, με την ηθοποιό Μπρουκ Μπέρνς στις 22 Δεκεμβρίου του 1999 και πήραν διαζύγιο το 2001. Απέκτησαν μαζί μία κόρη, την Μάντισον στις 9 Ιουνίου του 2000. Το 2014 παντρεύτηκε την Κέλι Πανιάγουα στον τρίτο του γάμο.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
