 |
|
|  Πέμπτη 10/7
ΕΝΩ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΕΙΝΑΕΙ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ
...τέσσερις αφρικανοί δισεκατομμυριούχοι διαθέτουν περισσότερο πλούτο από τούς μισούς κατοίκους τής ηπείρου
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Στην Αφρική, οι ανισότητες βαθαίνουν όσο πουθενά αλλού, με τέσσερις δισεκατομμυριούχους να είναι πλέον πλουσιότεροι από ό,τι ο μισός πληθυσμός της ηπείρου μαζί, τονίζει η μη κυβερνητική οργάνωση Oxfam σε έκθεσή της που δίνει στη δημοσιότητα σήμερα.
Πάνω από το ένα τρίτο του πληθυσμού της ηπείρου –ή αριθμητικά 460 εκατομμύρια άνθρωποι– βρίσκεται κάτω από το όριο της ακραίας φτώχειας, κατά υπολογισμούς της Παγκόσμιας Τράπεζας· ο αριθμός των φτωχών συνεχίζει να μεγεθύνεται.
«Σήμερα, οι τέσσερις πλουσιότεροι δισεκατομμυριούχοι στην Αφρική έχουν περιουσία 57,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, δηλαδή πλούτο μεγαλύτερο από αυτόν 750 εκατομμυρίων ανθρώπων, ή αλλιώς του μισού πληθυσμού της ηπείρου», εξηγεί η Oxfam.
Σύμφωνα με κατάταξη που έκανε το περιοδικό Forbes νωρίτερα φέτος, οι τέσσερις πλουσιότεροι άνθρωποι στην ήπειρο είναι ο ¶λικο Ντανγκότε (Νιγηρία: τσιμέντο, ζάχαρη, σιτηρά, διυλιστήριο), ο Γιόχαν Ρούπερτ (Νότια Αφρική: είδη πολυτελείας), ο Νίκι Οπενχάιμερ (Νότια Αφρική: διαμάντια) και ο Νάσεφ Σαουίρις (Αίγυπτος: βιομηχανία, κατασκευές).
Η ΜΚΟ τονίζει πως το βάθεμα των ανισοτήτων οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην έλλειψη πολιτικής βούλησης αφρικανών ηγετών, που διαιωνίζουν φορολογικά συστήματα ιδιαίτερα ευνοϊκά για τους πλουσιότερους κι ελάχιστα αποτελεσματικά.
Οι άνθρωποι που έχουν μεγάλες περιουσίες, «που τοποθετούν τα περιουσιακά τους στοιχεία σε εταιρικές δομές και μεταφέρουν τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό» τις βλέπουν «να πολλαπλασιάζονται» χωρίς να φορολογούνται «όπως θα τους αναλογούσε», εξηγεί η Όξφαμ.
Προσθέτει ότι η Αφρική είναι η μοναδική περιοχή του κόσμου όπου οι χώρες δεν έχουν αυξήσει τους φορολογικούς συντελεστές ουσιαστικά από το 1980.
Κατά εκτιμήσεις της οργάνωσης, αν φορολογούνταν οι πλουσιότεροι πολίτες της Αφρικής κατά 1% επιπλέον στην περιουσία και κατά 10% επιπλέον στους τζίρους τους το ποσό που θα προέκυπτε θα αρκούσε για να χρηματοδοτηθεί η πρόσβαση σε ποιοτική εκπαίδευση κι η ηλεκτροδότηση για τους πάντες στην ήπειρο.
Οι κυβερνήσεις των χωρών της Αφρικής όμως γενικά είναι «αυτές που έχουν δεσμευτεί λιγότερο στη μείωση των ανισοτήτων», επισημαίνει η Όξφαμ.
Έρευνες της ΜΚΟ έχουν δείξει ότι «πάνω από τα τρία πέμπτα της περιουσίας των δισεκατομμυριούχων στον κόσμο προέρχονται από τις γνωριμίες, τη διαφθορά, την κατάχρηση μονοπωλιακών θέσεων και την κληρονομιά», κάτι που ισχύει «ιδιαίτερα στην Αφρική».
«Τα πλούτη της Αφρικής δεν αγνοούνται, λεηλατούνται από στημένο σύστημα, που επιτρέπει σε μικρή ελίτ να επισωρεύει τεράστιες περιουσίες ενώ στερεί από εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους τις πιο θεμελιώδεις υπηρεσίες», τονίζει η Φατί ΝΆζι Χασάν, διευθύντρια της Όξφαμ στην Αφρική, στηλιτεύοντας την «αποτυχημένη πολιτική» που εφαρμόζεται.
«Οι ακραίες ανισότητες απειλούν να υπονομεύσουν τη δημοκρατία, εμποδίζουν τη μείωση της φτώχειας και την ανάπτυξη, χειροτερεύουν την κλιματική κρίση, επιτείνουν τις ανισότητες μεταξύ των φύλων και άλλες αδικίες» και «οδηγούν στη στέρηση θεμελιωδών δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας απλών πολιτών», κρίνει η ΜΚΟ.
Η έκθεση δίνεται στη δημοσιότητα την ημέρα που ξεκινά η εξαμηνιαία σύνοδος της Αφρικανικής Ένωσης, που έχει δεσμευτεί να μειώσει τις ανισότητες κατά 15% κατά τη διάρκεια της προσεχούς δεκαετίας.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. ¶ραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
