 |
|
| Σάββατο 12/7
ΟΗΕ
Καθεστώς τρόμου απο συμμορίες στην Αϊτή-Περισσότεροι από 3.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από τον Ιανουάριο!!!
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Τουλάχιστον 3.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν στην Αϊτή τους πρώτους έξι μήνες του 2025, ανέφερε την Παρασκευή ο ΟΗΕ, που φοβάται πως η επέκταση της βίας των συμμοριών μπορεί να αποσταθεροποιήσει άλλες χώρες της Καραϊβικής.
Η Αϊτή, η πιο φτωχή χώρα της αμερικανικής ηπείρου, υποφέρει επί μακρόν από τη βία εγκληματικών συμμοριών, σε ένα πλαίσιο πολιτικής αστάθειας. Η βία έχει ενταθεί περαιτέρω από τις αρχές του 2024.
“Από την 1η Ιανουαρίου έως τις 30 Ιουνίου, τουλάχιστον 3.141 άνθρωποι σκοτώθηκαν στην Αϊτή”, δήλωσε εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας τού ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, η Ραβίνα Σαμντασάνι, κατά την παρουσίαση έκθεσης στη Γενεύη.
Η έκθεση, που συντάχθηκε με τη συνδρομή τού Γραφείου του ΟΗΕ στην Αϊτή (Binuh), καταδεικνύει πως η βία αυξήθηκε πολύ στη διάρκεια των τελευταίων μηνών, ιδιαίτερα στα διαμερίσματα Μπας Αρτιμπονίτ και Κέντρο, καθώς οι συμμορίες εξακολουθούν να διευρύνουν την επιρροή τους στο βόρειο και κεντρικό τμήμα της χώρας, καθώς και προς τη Δομινικανή Δημοκρατία.
“Εν τω μέσω αυτής της ιστορίας τρόμου χωρίς τέλος, ο αϊτινός λαός είναι στο έλεος της φρικτής βίας των συμμοριών και εκτεθειμένος στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τις δυνάμεις ασφαλείας και από τις λεγόμενες δυνάμεις ‘αυτοάμυνας'”, ανέφερε ο Ύπατος Εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Φόλκερ Τουρκ σε μια ανακοίνωση.
Από την 1η Οκτωβρίου 2024 έως τις 30 Ιουνίου 2025, τουλάχιστον 1.018 άνθρωποι σκοτώθηκαν, άλλοι 213 τραυματίστηκαν και 620 απήχθησαν στο Αρτιμπονίτ και στο Κέντρο, καθώς και στο Γκαντιέρ και το Φοντ Παριζιέν, δυτικά της μητροπολιτικής ζώνης του Πορτ-ο-Πρενς, σύμφωνα με την έκθεση.
Την ίδια περίοδο, ο συνολικός αριθμός των δολοφονιών στην Αϊτή ανήλθε σε 4.864, εκ των οποίων τουλάχιστον 3.141 τους πρώτους έξι μήνες του 2025.
Ο ΟΗΕ σημειώνει πως οι μαζικές δολοφονίες στο Ποντ Σοντέ τον περασμένο Οκτώβριο, κατά τις οποίες πάνω από 100 άνθρωποι σκοτώθηκαν, αποτέλεσε “σημαντική καμπή στον κύκλο της βίας ανάμεσα στις συμμορίες και στις λεγόμενες ομάδες αυτοάμυνας”.
Πολλές άλλες σφαγές ακολούθησαν, προκαλώντας μαζικούς εκτοπισμούς κυρίως στην πόλη Μιρεμπαλέ (διαμέρισμα του Κέντρου), που, στις αρχές του έτους, είδε τους 100.000 κατοίκους της να φεύγουν για να γλιτώσουν.
“Οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έξω από το Πορτ-ο-Πρενς εντείνονται στις περιοχές της χώρας όπου η παρουσία του κράτους είναι εξαιρετικά περιορισμένη”, προειδοποίησε η Ουλρίκα Ρίτσαρντσον, προσωρινή επικεφαλής της Binuh, στην ανακοίνωση.
Η πολυεθνική Αποστολή υποστήριξης στην ασφάλεια (MMAS), που αναπτύχθηκε τον Ιούνιο του 2024 στην Αϊτή, υπό την ηγεσία της Κένυας, δυσκολεύεται να συγκρατήσει τη βία, ελλείψει μέσων.
Ο ΟΗΕ αναφέρει στην έκθεσή του πως η επέκταση του εδαφικού ελέγχου των συμμοριών συνιστά μεγάλο κίνδυνο για την εξάπλωση της βίας και την αύξηση του λαθρεμπορίου όπλων και της διακίνησης ανθρώπων πέρα από τα εθνικά σύνορα που μπορεί να “οδηγήσει σε σημαντική αποσταθεροποίηση των χωρών της υποπεριοχής της Καραϊβικής”.
Προκειμένου να αποφευχθεί μια ραγδαία αποσταθεροποίηση στην περιοχή αυτή, ο ΟΗΕ καλεί τη διεθνή κοινότητα να “ενισχύσει την υποστήριξή της στις αϊτινές αρχές που έχουν την πρωταρχική ευθύνη να προστατεύσουν τα δικαιώματα του πληθυσμού τους. καθώς και στους διεθνείς και εθνικούς οργανισμούς που παρέχουν αρωγή στις ευάλωτες ομάδες”.
Το 2022, το Συμβούλιο Ασφαλείας έθεσε σε ισχύ καθεστώς κυρώσεων το οποίο περιελάμβανε στοχευμένο εμπάργκο στα όπλα, το οποίο ενισχύθηκε στη συνέχεια ώστε να απαγορευθεί η μεταφορά όπλων προς την Αϊτή.
Όμως ο ΟΗΕ υπογραμμίζει πως το εμπάργκο προσκρούει “σε μεγάλες ελλείψεις στον έλεγχο των συνόρων, τόσο από την πλευρά των χωρών προέλευσης ή διέλευσης αυτών των όπλων όσο και της Αϊτής”, που αφορούν κυρίως την ικανότητα εντοπισμού και αναχαίτισης των παράνομων φορτίων.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|