 |
|
|  Τρίτη 15/7
ΑΠΑΙΧΤΟΣ!
Γάλλος ξέχασε τη ...σύζυγο του σε βενζινάδικο και το κατάλαβε... 300 χιλιόμετρα μετά!!!
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ένας 62χρονος άνδρας στη Γαλλία έθεσε σε συναγερμό την αστυνομία, αφού κάλεσε τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης για να αναφέρει ότι… είχε ξεχάσει τη γυναίκα του σε ένα βενζινάδικο σε αυτοκινητόδρομο και δεν μπορούσε να θυμηθεί σε ποιο.
Συνέβη στη Γαλλία στις 5 Ιουλίου και σύμφωνα με το δίκτυο France 3, ένας άνδρας από το Παρίσι έφυγε για διακοπές για το Μαρόκο με τη σύζυγο και την κόρη του με το οικογενειακό τους αυτοκίνητο. Έκαναν αρκετές στάσεις σε βενζινάδικα κατά μήκος της διαδρομής, αλλά κατά τη διάρκεια διαλείμματος, συνέβη κάτι περίεργο.
Γύρω στις 4:30 το πρωί, ο άνδρας, το όνομα του οποίου δεν έχει αποκαλυφθεί από τα μέσα ενημέρωσης, έφυγε από το βενζινάδικο χωρίς να καταλάβει ότι είχε ξεχάσει τη γυναίκα του εκεί. Συνειδητοποίησε το λάθος του περίπου 300 χιλιόμετρα αργότερα και κάλεσε γρήγορα τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης για βοήθεια.
Ήταν μια πολύ περίεργη συνομιλία, καθώς ο άνδρας όχι μόνο έπρεπε να εξηγήσει πώς θα μπορούσε να έχει ξεχάσει τη γυναίκα του σε ένα βενζινάδικο, αλλά δυσκολευόταν επίσης να θυμηθεί ποιο βενζινάδικο ήταν.
«Λάβαμε αυτό το μάλλον συγκεχυμένο τηλεφώνημα γύρω στις 8:30 π.μ.», δήλωσε στο France 3 η χωροφυλακή στην περιοχή Lardes της Γαλλίας. «Ο άνδρας δεν ήξερε πλέον πού είχε σταματήσει και πότε. Ο κύριος ανέφερε ένα διάλειμμα που είχε κάνει κοντά στην Ορλεάνη. Επικοινωνήσαμε με τους συναδέλφους μας στο σημείο για να το ελέγξουν».
Είναι ενδιαφέρον ότι η 22χρονη κόρη του ζευγαριού βρισκόταν όλη την ώρα στο αυτοκίνητο, αλλά δεν μπορούσε να προσφέρει ιδιαίτερη βοήθεια στην αστυνομία επειδή κοιμόταν και δεν είχε ιδέα πού είχε ξεχάσει ο πατέρας της τη μητέρα της.
Παρά τον έλεγχο πολλών χώρων ανάπαυσης κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου, η αστυνομία δεν μπόρεσε να βρει την αγνοούμενη γυναίκα, γεγονός που έκανε την κατάσταση ακόμη πιο τεταμένη, επειδή άρχισαν να υποψιάζονται ότι ο 62χρονος άνδρας είχε ξεχάσει τη γυναίκα επίτηδες.
Ευτυχώς, αυτή η παράξενη ιστορία έχει αίσιο τέλος!
Η αστυνομία μπόρεσε να εντοπίσει την αγνοούμενη γυναίκα με τη βοήθεια ενός παρόχου δικτύου κινητής τηλεφωνίας εντοπίζοντας το τηλέφωνό της.
Βρισκόταν σε ένα πρατήριο καυσίμων σε αυτοκινητόδρομο στο Deux-Sevres, 300 χιλιόμετρα μακριά από το σημείο όπου ο σύζυγός της είχε αντιληφθεί την εξαφάνισή της.
Η γυναίκα είχε να κινηθεί από τις 4:30 π.μ., περιμένοντας την επιστροφή της οικογένειάς της.
Μετά από σύντομη έρευνα, η αστυνομία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Παριζιάνος είχε πραγματικά ξεχάσει τη σύζυγό του, οπότε αφού επανενώθηκε η οικογένεια, τους επέτρεψαν να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς το Μαρόκο.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
