 |
|
|  Τρίτη 15/7
ΤΑ "ΚΟΥΦΑ" ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΕΙ
Γράφτηκε στη Νομική το 1944, πέθανε το 2016, αλλά παραμένει «φοιτητής»: Η ιστορία τού Κώστα Κώνστα και οι δεκάδες χιλιάδες υπό διαγραφή φοιτητές
protothema.gr
Εγγεγραμμένος στο φοιτητολόγιο τής ΑΣΟΕΕ παραμένει μέχρι σήμερα ο Μάνος Λοΐζος, ο οποίος δεν έφτασε ποτέ στο πτυχίο. Φοιτητής της ίδιας σχολής υπήρξε και ο Μανώλης Γλέζος -αν και η καρτέλα του δεν βρέθηκε ποτέ. Ο Κώστας Κώνστας, ο οποίος ενεγράφη στη Νομική Σχολή της Αθήνας το 1944, παρά τον διακαή του πόθο να σπουδάσει, έφυγε από τη ζωή το 2016 χωρίς να καταφέρει να πάρει ποτέ στα χέρια του το πτυχίο -οι δυσκολίες και οι συσσωρευμένες υποχρεώσεις αποδείχθηκαν ανυπέρβλητο εμπόδιο. Πολλοί φοιτητές που εγγράφηκαν στο πανεπιστήμιο την περίοδο της Κατοχής προκειμένου να έχουν πρόσβαση στα δωρεάν συσσίτια, στη συνέχεια έμειναν στάσιμοι.
Τον προσεχή Σεπτέμβριο οδεύουν προς διαγραφή όσοι φοιτητές είναι ανενεργοί και προέρχονται από τετραετή προγράμματα σπουδών, αν υπερέβησαν το όριο φοίτησης το ακαδημαϊκό έτος 2021-22. Οι αιώνιοι φοιτητές ανέρχονται σε 317.374, βάσει των στοιχείων της Συνόδου των Πρυτάνεων. Οι 22.271 εξ αυτών δήλωσαν μαθήματα και πήραν μέρος στις εξεταστικές περιόδους τα ακαδημαϊκά έτη 2022-23, 2023-24.
Αν και η κατάσταση παραμένει ρευστή σχετικά με τον ακριβή αριθμό των φοιτητών που θα διαγραφούν τελικά, καθώς δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί η διαβούλευση της ρύθμισης που προωθεί η κυβέρνηση, στο πλαίσιο της οποίας παλαιοί φοιτητές οι οποίοι έχουν ολοκληρώσει τουλάχιστον το 75% των πιστωτικών μονάδων του προγράμματος σπουδών τους και έχουν συμμετάσχει με επιτυχία σε τουλάχιστον δύο εξεταστικές περιόδους των τελευταίων δύο ακαδημαϊκών ετών θα έχουν το δικαίωμα να παρατείνουν τη φοίτησή τους για δύο επιπλέον εξάμηνα. Η παράταση μπορεί να φτάσει σε τρία εξάμηνα, αν απαιτείται πρακτική, πτυχιακή ή διπλωματική εργασία. Επισημαίνεται ότι ο προαναφερθείς αριθμός (317.374) αφορά τους φοιτητές των προπτυχιακών σπουδών τετραετούς διάρκειας, ενώ οι διαγραφές των λιμναζόντων φοιτητών στις Πολυτεχνικές Σχολές με πενταετή φοίτηση θα ξεκινήσουν από το 2026 ή το 2027.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
