 |
|
|  Τρίτη 15/7
ΕΝΟΧΟΣ Ο ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ
Ποινή φυλάκισης 3 ετών με αναστολή,στον γνωστό ηθοποιό, για δύο απόπειρες βιασμού
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ποινή φυλάκισης 3 ετών με τριετή αναστολή στον Πέτρο Φιλιππίδη επέβαλλε το Μικτό Ορκωτό Εφετείο της Αθήνας, μετά την απόφαση ενοχής του για δύο απόπειρες βιασμού.
Ο Πέτρος Φιλιππίδης άκουσε ψύχραιμος την απόφαση του δικαστηρίου και αμέσως μετά την αποχώρηση των δικαστών και των ενόρκων από την αίθουσα δίπλα του βρέθηκε η σύζυγος του Ελπίδα Νίνου όπως και οι δικηγόροι του. Νωρίτερα, μάλιστα ο ένας εξ αυτών, ο κ. Δημητρακοπούλος είχε αναφέρει πως η απόφαση του δικαστηρίου αποτελεί δικαστική πλάνη και πως η υπόθεση θα κριθεί και από τον Άρειο Πάγο.
Ο ηθοποιός κρίθηκε ένοχος για το κακούργημα της απόπειρας βιασμού σε βάρος γυναίκας ηθοποιού το 2010 μέσα στο καμαρίνι του στο θέατρο «Μουσούρη». Ακόμη ο Πέτρος Φιλιππίδης κρίθηκε ομόφωνα ένοχος και για την άλλη κατηγορία για την οποία δικάστηκε επίσης της απόπειρας βιασμού σε βάρος γυναίκας συναδέλφου του μέσα στο όχημά του το 2014 σε δρόμο του Παλαιού Ψυχικού.
Παράλληλα, το δικαστήριο απέρριψε τα αίτημα του Πέτρου Φιλιππίδη για αναγνώριση δύο ελαφρυντικών. Ειδικότερα μετά την ανακοίνωση της ομοφώνως απόφασης επί της ενοχής του Πέτρου Φιλιππίδη, ο εκ των συνηγόρων υπεράσπισής του Μιχάλης Δημητρακοπούλος ζήτησε από το δικαστήριο να αναγνωρίσει στον εντολέα του τα ελαφρυντικά του σύννομου βίου και της καλής συμπεριφοράς μετά τη πράξη.
Στο άκουσμα της απόφασης οι δύο γυναίκες που είχαν καταγγείλει τον ηθοποιό ξέσπασαν σε λυγμούς. Παρούσες στο δικαστήριο είναι η Άννα - Μαρία Παπαχαραλάμπους και η Λένα Δροσάκη. Παρών στο δικαστήριο είναι, μεταξύ άλλων, και ο Σπύρος Μπιμπίλας.
Σε δήλωσή της η δεύτερη γυναίκα η οποία είχε καταγγείλει τον Πέτρο Φιλιππίδη για απόπειρα βιασμού της στο αυτοκίνητο του στο Παλαιό Ψυχικό, ανέφερε: «Αισθάνομαι δικαιωμένη».
Από την πλευρά του ο εκ των συνηγόρων προς υποστήριξης της κατηγορίας Ανδρέας Βαγγόπουλος, δήλωσε:
«Η ελληνική Δικαιοσύνη έκρινε με μια ομόφωνη ηχηρή απόφαση και με ομόφωνη απόρριψη ελαφρυντικών περιστάσεων. Είναι μια απόφαση σημαντική, ένα ηχηρό μήνυμα με το οποίο αναγνώρισε η ελληνική δικαιοσύνη ότι όποια μορφή κατάχρησης εξουσίας και έμφυλης βίας δεν είναι ανεκτή. Έσπασε η σιωπή, δόθηκε η ελευθερία στα θύματα να σπάσουν την σιωπή τους».
Ο επίσης συνήγορος προς υποστήριξη της κατηγορίας Αλέξανδρος Μιντζιάς, ανέφερε:
«Μετά από πέντε χρόνια και εξήντα συνεδριάσεις φτάσαμε στο τέλος μιας ιδιαίτερης υπόθεσης. Υπάρχουν μηνύματα ηχηρά από τη Δικαιοσύνη. Είχα πει στην αγόρευσή μου πως γυναίκες αυτές δεν ήρθαν για εκδίκηση, μόνο για δικαίωση. Δεν ήταν στόχος να γίνει παράδειγμα προς αποφυγή ο κατηγορούμενος, αλλά η Δικαιοσύνη να γίνει παράδειγμα προς μίμηση. Η ποινή δεν ήταν υψηλή αλλά η ελάχιστη που του δόθηκε αλλά τέτοιες αποφάσεις σε κάνουν να νιώθεις ότι υπηρετείς αυτόν τον τόπο».
Χωρίς δηλώσεις αποχώρησαν από το Εφετείο ο Πέτρος Φιλιππίδης και οι συνήγοροι του Μιχάλης Δημητρακόπουλος και Κυριακή Πακιρτζίδου.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
