 |
|
|  Τετάρτη 16/7
FINANCIAL TIMES
Ο Τραμπ παρότρυνε τον Ζελένσκι να πλήξει τη Μόσχα,με τη βοήθεια των κατάλληλων όπλων που μπορεί να τού παράσχει
WP,FT,zougla.gr
Kίνηση που ίσως μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες στο Ουκρανικό μέτωπο φέρεται να εξετάζει ο πρόεδρος των ΗΠΑ στον απόηχο των δηλώσεών του για «απογοήτευση» από τον Πούτιν.
Όπως αποκαλύπτουν οι Financial Times, στην επικοινωνία που είχαν το βράδυ της Δευτέρας ο Ντόναλντ Τραμπ ρώτησε τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι αν η Ουκρανία μπορεί να χτυπήσει τη Μόσχα, «και αν θα χτυπούσε στόχους βαθιά εντός της Ρωσίας, αν του παρέχονταν τα απαραίτητα όπλα». Οι FT επικαλούνται ανθρώπους που έχουν ενημερωθεί για τη συζήτηση.
Ο Ντόναλντ Τραμπ ενθάρρυνε κατ’ ιδίαν την Ουκρανία να εντείνει τις επιθέσεις ακόμη πιο βαθιά σε ρωσικό έδαφος. Μάλιστα ο Αμερικανός πρόεδρος ρώτησε τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι αν θα μπορούσε να χτυπήσει τη Μόσχα εάν οι ΗΠΑ παρείχαν όπλα μεγάλου βεληνεκούς.
Ενώ παραμένει ασαφές εάν η Ουάσινγκτον θα παραδώσει τέτοια όπλα, η συζήτηση υπογραμμίζει την αυξανόμενη απογοήτευση του Τραμπ με την άρνηση του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν να συμμετάσχει σε συνομιλίες για κατάπαυση του πυρός που πρότεινε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, ο οποίος κάποτε ορκίστηκε να λύσει τον πόλεμο σε μια μέρα αναφέρει ακόμα η εφημερίδα.
Η συνομιλία με τον Ζελένσκι επισπεύστηκε από την τηλεφωνική επικοινωνία του Τραμπ με τον Πούτιν μια μέρα νωρίτερα, την οποία ο πρόεδρος των ΗΠΑ χαρακτήρισε «κακή».
Ο Τραμπ εξετάζει την πιθανότητα να προμηθεύει την Ουκρανία με πυραύλους κρουζ Tomahawk μεγάλου βεληνεκούς, αποκαλύπτει την ίδια στιγμή ο αρθρογράφος της Washington Post, Ντέιβιντ Ιγκνάσιους, επικαλούμενος πηγή με γνώση του θέματος.
Ο Ιγκνάσιους υποστηρίζει ότι ο Τραμπ ρώτησε τον Ουκρανό κατά τη διάρκεια συνομιλίας την περασμένη εβδομάδα γιατί δεν είχε χτυπήσει τη Μόσχα. «Μπορούμε, αν μας δώσετε όπλα», απάντησε ο Ζελένσκι.
Η παράδοση των Tomahawk, τους οποίους, όπως σημειώνει ο Ιγκνάσιους, οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν για να χτυπήσουν στόχους στο Ιράν, συζητήθηκε ήδη από την Παρασκευή 11 Ιουλίου. Ωστόσο, αυτοί οι πύραυλοι δεν συμπεριλήφθηκαν στον τελικό κατάλογο όπλων για την Ουκρανία, γράφει. Μπορεί να παραδοθούν στην Ουκρανία αργότερα, πιστεύει ο Ιγκνάσιους, εάν ο Τραμπ χρειαστεί να ασκήσει πρόσθετη πίεση.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του δημοσιογράφου ο πρόεδρος των ΗΠΑ αποφάσισε να κλιμακώσει την πίεση για τρεις λόγους. Πρώτον, θεώρησε ότι ο Πούτιν «δεν τον σεβάστηκε» προσποιούμενος ότι είναι έτοιμος για ειρήνη, αλλά ουσιαστικά αγνοώντας τις εκκλήσεις του Τραμπ για κατάπαυση του πυρός. Δεύτερον, ο Τραμπ είναι πεπεισμένος για την αποτελεσματικότητα της στρατιωτικής ισχύος των ΗΠΑ μετά τον πρόσφατο βομβαρδισμό του Ιράν.
Επιπλέον, ο πρόεδρος των ΗΠΑ πιστεύει ότι ο Πούτιν θα διαπραγματευτεί μόνο υπό την απειλή χρήσης μεγαλύτερης βίας. Ο Ιγκνάσιους δηλώνει χαρακτηριστικά ότι «ο Τραμπ αποφάσισε να κλιμακώσει για χάρη της αποκλιμάκωσης».
Η πηγή του Ιγκνάσιους στο Πεντάγωνο δήλωσε επίσης ότι οι ΗΠΑ πιθανότατα θα άρουν τους περιορισμούς στην εμβέλεια των πυραύλων ATACMS που ήδη διαθέτει η Ουκρανία. Μια τέτοια κίνηση θα επέτρεπε στον ουκρανικό στρατό να χρησιμοποιήσει τα 18 συστήματα ATACMS που διαθέτει σε πλήρες βεληνεκές – έως και 300 χιλιόμετρα. Η εμβέλεια αυτή δεν αρκεί για να χτυπήσει στόχους στη Μόσχα ή την Αγία Πετρούπολη διευκρινίζεται, αλλά είναι επαρκής για να χτυπήσει ρωσικές στρατιωτικές βάσεις και αεροδρόμια.
Με τους πυραύλους Tomahawk, γράφει ο δημοσιογράφος, ο ουκρανικός στρατός θα μπορούσε να φτάσει στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη.
Την ίδια στιγμή, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι κατέλαβε δύο ακόμα οικισμούς στην ανατολική Ουκρανία.
Ο πύραυλος κρουζ Tomahawk μεγάλου βεληνεκούς αναπτύχθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι γνωστός για την ακρίβεια και την ικανότητά του να πλήττει στόχους σε μεγάλες αποστάσεις.
Ο πύραυλος Tomahawk μπορεί να εκτοξευτεί από πλοία, υποβρύχια και αεροσκάφη. Έχει βεληνεκές που υπερβαίνει τα 1.600 χιλιόμετρα. Χρησιμοποιεί σύστημα καθοδήγησης GPS και αδρανειακό σύστημα πλοήγησης για να στοχεύει με ακρίβεια.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
