 |
|
|  Παρασκευή 18/7
Γυναίκα στην Ινδία γέννησε μέσα σε λεωφορείο και πέταξε το βρέφος από το παράθυρο!!!
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Μια τραγωδία συγκλονίζει το Μαχαράστρα της Ινδίας, με θύμα ένα νεογέννητο που «δολοφονήθηκε». Το βρέφος γεννήθηκε μέσα σε λεωφορείο κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της μητέρας του στον νομό Παρμπάνι, συνοδευόμενη από τον σύζυγο της. Λίγο μετά τη γέννα, η γυναίκα φέρεται να πέταξε το βρέφος από το παράθυρο του λεωφορείου, με αποτέλεσμα να βρει τραγικό θάνατο.
Τις πρώτες πρωινές ώρες της 15ης Ιουλίου, ένας περαστικός εντόπισε το βρέφος τυλιγμένο σε ύφασμα στην άκρη του δρόμου Pathri-Selu και ειδοποίησε αμέσως την αστυνομία. Οι αρχές εντόπισαν το λεωφορείο και το σταμάτησαν για έλεγχο. Τότε, ο οδηγός του οχήματος δήλωσε ότι είχε δει κάτι να πετιέται από το παράθυρο, αλλά όταν ρώτησε τη γυναίκα και τον συνοδό της, εκείνοι απάντησαν πως η γυναίκα είχε απλώς κάνει εμετό.
Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης από τις αρχές, το ζευγάρι φέρεται τελικά να ομολόγησε ότι εγκατέλειψε το νεογέννητο επειδή δεν μπορούσε να το μεγαλώσει. Και οι δύο κατάγονται από την περιοχή Παρμπάνι και διέμεναν τα τελευταία ενάμιση έτη στην πόλη Πούνε. Η γυναίκα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο για ιατρική φροντίδα, ενώ εναντίον και των δύο έχει ξεκινήσει ποινική διαδικασία για απόκρυψη γέννησης και παράνομη εξαφάνιση νεκρού σώματος.
Το τραγικό περιστατικό αποτελεί ένα ακόμη επεισόδιο σε μια μακρά και ανησυχητική σειρά υποθέσεων εγκατάλειψης βρεφών στην Ινδία.
«Κάθε χρόνο περίπου 160 νεογέννητα εντοπίζονται εγκαταλελειμμένα στο Μαχαράστρα, συχνά σε κάδους απορριμμάτων ή σε άλλα επικίνδυνα σημεία», εξηγεί ο δρ Πασκουάλ Καρβάλιο, πρώην μέλος της Παπικής Ακαδημίας για τη Ζωή.
Σύμφωνα με τον ίδιο, τέτοια περιστατικά είναι συχνότερα στις αγροτικές περιοχές λόγω φτώχειας, ενώ στις πόλεις, όπως η Μουμπάι, τα περισσότερα περιστατικά εγκατάλειψης συνδέονται με γεννήσεις εκτός γάμου.
Μόνο τις τελευταίες εβδομάδες, στις 28 Ιουνίου, ένα κοριτσάκι δύο ημερών βρέθηκε σε καλάθι έξω από ορφανοτροφείο για κορίτσια στην Panvel, στη Νέα Βομβάη, ενώ τέσσερις ημέρες αργότερα, ένα αγοράκι 15 ημερών εντοπίστηκε μόνο του σε τρένο της τοπικής γραμμής Harbour Line στη Μουμπάι.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
