 |
|
|  Παρασκευή 18/7
ΛΟΥΛΑ ΚΑΤΑ ΤΡΑΜΠ
Δεν θα δεχτώ εντολές από έναν γκρίνγκο
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ο πρόεδρος της Βραζιλίας, Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, δήλωσε χθες Πέμπτη ότι δεν θα δεχτεί εντολές από έναν «γκρίνγκο», απαντώντας στην επιστολή του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, με την οποία του ανακοίνωσε ότι επιβάλλει δασμούς 50% στη χώρα του.
Στην επιστολή του, την περασμένη εβδομάδα, ο Τραμπ δικαιολόγησε την επιβολή των δασμών, από την 1η Αυγούστου, στη μεταχείριση που επιφύλαξε η κυβέρνηση του Λούλα στον ακροδεξιό πρώην πρόεδρο, Ζαΐχ Μπολσονάρου και στις υποτιθέμενες αθέμιτες εμπορικές πρακτικές σε βάρος αμερικανικών εταιρειών.
Ο Λούλα και υπουργοί της κυβέρνησής του απέρριψαν αυτό το σκεπτικό, τονίζοντας ότι η Βραζιλία είναι κυρίαρχο κράτος, ενώ ταυτόχρονα ζήτησαν εμπορικές διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ.
«Κανένας γκρίνγκο δεν θα δώσει εντολές σε αυτόν τον πρόεδρο», είπε ο Λούλα, φορώντας ένα κατακόκκινο πουκάμισο, σε μια συγκέντρωση αριστερών ακτιβιστών φοιτητών στην Πολιτεία Γκόιας.
Στη Βραζιλία, η λέξη «γκρίνγκο» είναι συνηθισμένος όρος για τους ξένους και δεν χρησιμοποιείται με την υποτιμητική χροιά που έχει σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Ο Λούλα πρόσθεσε ότι η Βραζιλία θα προχωρήσει στην επιβολή ρυθμιστικών κανόνων και φορολογίας σε αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες, ισχυριζόμενος ότι προωθούν τη βία και τις ψευδείς ειδήσεις υπό το πρόσχημα της ελευθερίας της έκφρασης.
Ξεχωριστά, ο υπουργός Εξωτερικών, Μάουρ Βιέρα, είπε στο CNN Brasil, ότι ο Λούλα είναι ανοιχτός σε συνομιλίες με τον Τραμπ, με τον οποίο δεν έχει συναντηθεί ακόμη. «Υπό τις κατάλληλες περιστάσεις, θα μιλήσουν», πρόσθεσε.
Η Μπραζίλια συζητά με βιομηχανικούς ομίλους και εταιρείες που επηρεάζονται από τους αμερικανικούς δασμούς, ενώ ετοιμάζει και τα πιθανά αντίμετρα που θα λάβει εάν αποτύχουν οι συνομιλίες.
Η δημοτικότητα του Λούλα άρχισε να ανακάμπτει μετά τη σύγκρουση με τον Τραμπ, την περασμένη εβδομάδα. Ο Βραζιλιάνος πρόεδρος πρόκειται να απευθύνει διάγγελμα στο έθνος αργότερα εντός της ημέρας.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
