 |
|
|  Παρασκευή 25/7
Ο Τραμπ μετά τους μετανάστες τα βάζει με τους άστεγους
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ο ρεπουμπλικάνος πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε χθες Πέμπτη εκτελεστικό διάταγμα με το οποίο καλεί τους δήμους και τις πολιτείες να διαλύσουν οποιονδήποτε καταυλισμό αστέγων και να μεταφέρουν ανθρώπους που ζουν εκεί σε κέντρα θεραπείας, κίνηση που υπερασπιστές των ανθρώπων που ζουν πρόβλημα από κοντά, προειδοποιούν ότι θα το κάνει χειρότερο.
Το διάταγμα δίνει εντολή στην υπουργό Δικαιοσύνης, Παμ Μπόντι να ανατρέψει νομικά προηγούμενα σε πολιτειακό και σε ομοσπονδιακό επίπεδο και να συγκατατεθεί σε τοπικές πρωτοβουλίες για τη διάλυση κατασκηνώσεων αστέγων.
Δεν είναι σαφές πάντως το πώς η Μπόντι θα μπορούσε να ανατρέψει τέτοιες αποφάσεις.
Το διάταγμα ακολουθεί απόφαση του ομοσπονδιακού Ανωτάτου Δικαστηρίου το 2024, με την οποία επιτράπηκε σε δήμους να θέτουν εκτός νόμου κατασκηνώσεις αστέγων.
Η συλλογικότητα «Εθνική Συμμαχία για τους Άστεγους» (National Coalition for the Homeless) κατήγγειλε το διάταγμα, τονίζοντας πως υπονομεύει τα νομικά μέσα για την προστασία των αστέγων και των ψυχικά ασθενών.
Σύμφωνα με την οργάνωση, η κυβέρνηση Τραμπ έχει «ανησυχητικό ιστορικό», καθώς τείνει να «αψηφά αστικά δικαιώματα και τις ορθές νομικές διαδικασίες».
Η συμμαχία προειδοποίησε πως με το διάταγμα αυτό, η κρίση αστεγίας είναι πιθανό να χειροτερέψει.
Ο πρόεδρος Τραμπ ανέφερε στο διάταγμα πως όσοι ζουν σε καταυλισμούς πρέπει να μεταφέρονται σε κέντρα θεραπείας ψυχικών ασθενειών ή κέντρα απεξάρτησης. Δεν έκανε καμιά αναφορά σε σχέδια για την επέκταση των κέντρων αυτών, ούτε για τη διάθεση φθηνής στέγης μακροπρόθεσμα.
Το 2024, υπολογίστηκε πως οι άστεγοι στις ΗΠΑ ξεπερνούσαν τους 770.000. Πρόκειται για αριθμό αυξημένο κατά 18%, σύμφωνα με αρμόδια δημόσια αρχή, το διυπηρεσιακό συμβούλιο για την αστεγία (Interagency Council on Homelessness).
Από τους ανθρώπους αυτούς, το 36% ζούσε στους δρόμους, σε οχήματα ή σε καταυλισμούς, σύμφωνα με επίσημα δεδομένα.
Σύμφωνα με κέντρο νομικής βοήθειας στους άστεγους (National Homelessness Law Center), το διάταγμα αυτό, σε συνδυασμό με περικοπές στον προϋπολογισμό κονδυλίων προοριζόμενων για τη στέγη και την υγεία, θα αυξήσει περαιτέρω τον αριθμό των αστέγων.
Τόνισε εξάλλου ότι η υποχρεωτική μεταφορά αστέγων σε κέντρα θεραπείας είναι «ανήθικη, αναποτελεσματική και παράνομη» και ότι το σχέδιο του Λευκού Οίκου θα μετατρέψει ακόμη περισσότερους ανθρώπους σε άστεγους και ταυτόχρονα θα στερήσει πόρους από ανθρώπους που τους έχουν ανάγκη.
Άλλες οργανώσεις εκτιμούν πως το διάταγμα απειλεί να ποινικοποιήσει την αστεγία, καθώς θα αναγκάζει ανθρώπους να φεύγουν από τους δρόμους χωρίς να εγγυάται με οποιονδήποτε τρόπο πως θα βρεθεί στέγη γι’ αυτούς.
Ορισμένοι μελετητές του φαινομένου θεωρούν πως η κρίση των αστέγων άρχισε όταν έκλεισαν ψυχιατρεία τα χρόνια του 1960 και του 1970 και προωθήθηκε η φροντίδα των τροφίμων σε επίπεδο κοινοτήτων. Εξηγούν πως η μετάβαση αυτή έγινε χωρίς επαρκή χρηματοδότηση και αναποτελεσματικά, αφήνοντας χωρίς θεραπεία και στέγη ανθρώπους με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας.
Άλλες αιτίες θεωρείται πως είναι η οξεία έλλειψη φθηνής στέγης, η αύξηση του ποσοστού των πολιτών που μαστίζει η φτώχεια και οι περικοπές σε προγράμματα βοήθειας που παρείχαν πρόσβαση σε εργατικές κατοικίες και στεγαστικά προγράμματα επιδοτούμενα από το δημόσιο, κατά τους ειδικούς αυτούς.
Το εκτελεστικό διάταγμα χαρακτηρίζει προτεραιότητα δωρεές και χρηματοδοτήσεις σε πόλεις που επέβαλαν κι εφαρμόζουν απαγόρευση των κατασκηνώσεων σε δημόσιους χώρους, χρήσης ουσιών, καθώς και καταλήψεων.
Ακόμη, εμποδίζει τη χρηματοδότηση για τη δημιουργία χώρων ελεγχόμενης χρήσης ναρκωτικών.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
