 |
|
|  Σάββατο 26/7
ΜΑΝΑ-ΤΕΡΑΣ
Συνελήφθη στη Νέα Υόρκη μετά από έρευνες 5 ετών 36χρονη που δολοφόνησε τα δίδυμά της και τα πέταξε σαν σκουπίδια σε κάδο!!!
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Μια σοκαριστική υπόθεση που είχε συγκλονίσει τη Νέα Υόρκη το 2020 φαίνεται να φτάνει πλέον στο τέλος της. Η αστυνομία συνέλαβε την 36χρονη Στέφανι Καστίγιο, η οποία κατηγορείται ότι σκότωσε τα δίδυμα νεογέννητα παιδιά της και τα πέταξε σαν σκουπίδια σε σοκάκι του Μπρονξ. Η ταυτοποίησή της έγινε χάρη σε δείγμα DNA που οι αρχές συνέλεξαν από δοχείο ποτού που είχε πετάξει η ίδια
Τα άψυχα σώματα των δύο αγοριών είχαν βρεθεί τον Νοέμβριο του 2020 σε μια στενή, ακαθάριστη αυλή πίσω από πολυκατοικία στην College Avenue. Το πρώτο από τα δυο άτυχα νεογέννητα βρέθηκε ημίγυμνο πάνω σε απορροφητική πάντα για κατοικίδια, με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και τον ομφάλιο λώρο του τυλιγμένο γύρω από τον λαιμό του. Το δεύτερο βρέθηκε λίγα μέτρα παραπέρα, τυλιγμένο σε μαύρη σακούλα απορριμμάτων, χωρίς εμφανή τραύματα.
Τα νεογνά σύμφωνα με τους ιατροδικαστές δεν είχαν συμπληρώσει 24 ώρες ζωής. Οι αστυνομικοί που είχαν αναλάβει την υπόθεση, συγκλονισμένοι από την αγριότητα του εγκλήματος, τους έδωσαν τα ονόματα Ζικ και Ζέιν. Το έγκλημα έμεινε ανεξιχνίαστο επί χρόνια, όμως η NYPD δεν σταμάτησε ποτέ να το ερευνά.
Η υπόθεση άρχισε να ξετυλίγεται όταν το γενετικό υλικό της μητέρας βρέθηκε μέσω δείγματος αίματος που είχε παραμείνει στα νεκρά βρέφη. Το DNA αυτό οδήγησε τις αρχές σε συγγενή της δράστιδας μέσω γενεαλογικής βάσης δεδομένων. Οι ειδικοί της Εγκληματολογικής Υπηρεσίας της NYPD έδωσαν το όνομα της Καστίγιο στους αστυνομικούς της Ανθρωποκτονιών του Μπρονξ.
Το τελικό στοιχείο που στοιχειοθέτησε την κατηγορία ήταν ένα πλαστικό δοχείο ποτού που η Καστίγιο πέταξε πρόσφατα. Οι αρχές το συνέλεξαν, ανέλυσαν το DNA και βρήκαν πλήρη ταύτιση.
Την Παρασκευή το πρωί, η Καστίγιο συνελήφθη μέσα σε καταφύγιο κοντά στην περιοχή όπου είχε διαπραχθεί το έγκλημα. Η σύλληψη έγινε με τη συνδρομή και της Υπηρεσίας Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
