 |
|
|  Τετάρτη 30/7
Πρέσβης ΗΠΑ στο Ισραήλ
Ηλίθια η απόφαση Μακρόν για την αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στο Ισραήλ, Μάικ Χάκαμπι απέρριψε την αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από τη Γαλλία εκτιμώντας ότι η κίνηση αυτή θα δώσει στη Χαμάς την ευκαιρία να μιλήσει για «επιτυχία» της και σχολιάζοντας ότι «είναι σαν να παραχωρείς τη νίκη στους Ναζί μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο».
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο συντηρητικό αμερικανικό δίκτυο Fox News, ο πρώην κυβερνήτης τού Άρκανσο χαρακτήρισε «πολύ ηλίθια» την απόφαση του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν επειδή, όπως υποστήριξε, «σβήνει κάθε ελπίδα να εγκαταλείψει η Χαμάς» τον πόλεμο.
«Δίνει στη Χαμάς την εντύπωση ότι έχει μια πραγματική ευκαιρία να δηλώσει ότι νίκησε, κάτι που θα ισοδυναμούσε με το να δίνεις τη νίκη στους Ναζί μετά τον Β΄ ΠΠ», πρόσθεσε.
Ο 69χρονος πάστορας της Ευαγγελικής Εκκλησίας είναι γνωστός για την ακλόνητη στήριξή του στο Ισραήλ. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να αμφισβητήσει ακόμη και την ύπαρξη του παλαιστινιακού λαού, λέγοντας ότι ο πληθυσμός αυτός θα μπορούσε να εγκατασταθεί σε γειτονικές χώρες, όπως στη Συρία, την Ιορδανία ή την Αίγυπτο. Την Κυριακή ειρωνεύτηκε τον Μακρόν για τη μονομερή «ανακήρυξη» παλαιστινιακού κράτους. «Μπορώ να σας αποκαλύψω σε αποκλειστικότητα ότι η Γαλλία θα προτείνει την Κυανή Ακτή» για την εγκατάσταση των Παλαιστινίων και «το νέο κράτος θα αποκαλείται Φρανκεστίνη» έγραψε στον λογαριασμό του στην πλατφόρμα Χ.
Τον περασμένο Φεβρουάριο ο πρόεδρος των ΗΠΑ ,Ντόναλντ Τραμπ εξέφρασε την επιθυμία να μετατρέψει τη Γάζα στη «Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής», με τη μετακίνηση του πληθυσμού της ώστε να ανοικοδομηθεί ο κατεστραμμένος από τον πόλεμο θύλακας. Ο Χάκαμπι επανέλαβε αυτήν την πρόταση και επιτέθηκε εκ νέου στον Μακρόν. «Γιατί δεν φιλοξενεί τους ανθρώπους της Γάζας που θέλουν να φύγουν εθελοντικά;» διερωτήθηκε για να προσθέσει στη συνέχεια: «Γιατί δεν το κάνει η Βρετανία;».
Οι δηλώσεις τού Χάκαμπι έγιναν πριν ανακοινώσει ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Κιρ Στάρμερ την πρόθεσή του να αναγνωρίσει ένα παλαιστινιακό κράτος τον Σεπτέμβριο.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
