 |
|
|  Σάββατο 2/8
ΟΜΑΔΙΚΟΥΣ ΒΙΑΣΜΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΝΕ ΣΤΗ ΡΟΔΟ ΣΟΥΗΔΟΣ ΤΗΛΕΣΤΑΡ
«Δημοκρατική»,protothema.gr
Ήταν το πρόσωπο που έδινε τον ρυθμό της νύχτας, ο νεαρός με το πουκάμισο, το μόνιμο χαμόγελο και την άνεση που απέπνεε η φήμη του από τηλεοπτικά reality της Σουηδίας. Ως promoter νυχτερινών κλαμπ στη Ρόδο, πλησίαζε νεαρές τουρίστριες στις παραλίες, στα ξενοδοχεία και στα τουριστικά λεωφορεία, προσφέροντάς τους βραχιολάκια για δωρεάν ποτά και προσκλήσεις σε πάρτι. Ήξερε να κερδίζει την προσοχή. Αλλά όπως αποδείχθηκε, δεν ήθελε απλώς να διασκεδάζουν, ήθελε να τις ελέγχει.
Ο 30χρονος Σουηδός, με γνωστή παρουσία σε reality της πατρίδας του, καταδικάστηκε από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδεκανήσου για ομαδικό βιασμό κατΆ εξακολούθηση. Η υπόθεση αφορά δύο νεαρές γυναίκες που, ενώ είχαν έρθει στο νησί για διακοπές, κατήγγειλαν ότι έπεσαν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, μέσα σε λίγα 24ωρα, στην ίδια σκοτεινή παραλία κάτω από την οδό Ορφανίδου.
Σύμφωνα με τη «Δημοκρατική» της Ρόδου, στους κύκλους της τουριστικής νύχτας τον αποκαλούσαν «the rapist». Οι φήμες για τις «επιτυχίες» του με τουρίστριες κυκλοφορούσαν ευρέως, αλλά κανείς δεν φαινόταν διατεθειμένος να μιλήσει. Όλοι ήξεραν, κανείς δεν μιλούσε.
Οι περιγραφές των δύο γυναικών στο ακροατήριο σοκάρουν: αίσθημα αποπροσανατολισμού, σωματική παράλυση, αναγκαστική μεταφορά σε ξαπλώστρα, ομαδική κακοποίηση από άγνωστα πρόσωπα. Και στις δύο περιπτώσεις, ο δράστης τις πλησίασε δήθεν για να βοηθήσει, η μία επειδή αισθανόταν αδιαθεσία, η άλλη αναζητώντας το κινητό της. Καμία δεν είχε τη δύναμη να αντιδράσει. Καμία δεν περίμενε ότι θα εξελιχθεί έτσι το βράδυ της.
Καταλυτικό ρόλο στην υπόθεση έπαιξαν τα βίντεο από κάμερες ασφαλείας, οι ιατροδικαστικές εκθέσεις, οι καταθέσεις αστυνομικών, αλλά κυρίως η συνέπεια και η αξιοπιστία των περιγραφών των θυμάτων. Οι λεπτομέρειες που ανέφεραν – οι ίδιες κινήσεις, τα ίδια σημεία, τα ίδια πρόσωπα στο περιθώριο – επιβεβαιώθηκαν από υλικό και μαρτυρίες τρίτων.
Ο κατηγορούμενος, στην απολογία του, αρνήθηκε τις κατηγορίες. Υποστήριξε πως όλα έγιναν με τη συναίνεση των κοριτσιών και ότι οι καταγγελίες τους ήταν προϊόν φαντασίας ή, όπως υπαινίχθηκε, πιθανής επιθυμίας για αποζημίωση. Ακόμη και όταν του επιδείχθηκαν φωτογραφίες από κάμερες ασφαλείας, αρχικά αρνήθηκε ότι είναι ο ίδιος, αργότερα υποστήριξε πως ήταν «μπερδεμένος» και είχε δώσει «αλληγορική» κατάθεση στην αστυνομία λόγω εξάντλησης. Η υπερασπιστική του γραμμή κατέρρευσε όταν αποκαλύφθηκε ότι ήδη από το 2016 είχε απασχολήσει τις αρχές για άγρα πελατών, ενώ ο ίδιος είχε κρύψει πως εργαζόταν κανονικά στο μπαρ από όπου ξεκινούσαν τα συμβάντα.
Στο δικαστήριο, αποκαλύφθηκε πως συστηματικά προσέγγιζε κοπέλες μέσα από τον ρόλο του ως promoter και ήταν γνωστός για τη «δραστηριότητά» του. Όπως κατέθεσε αστυνομικός, «δεν ήταν η πρώτη φορά που ακούγαμε για περιστατικά βιασμού από το συγκεκριμένο άτομο». Αξιοσημείωτο είναι ότι μετά τη σύλληψή του, δεν καταγράφηκαν άλλα παρόμοια περιστατικά στην περιοχή.
Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο τον έκρινε ένοχο, ενώ το Εφετείο επικύρωσε την απόφαση με την υπΆ αριθμ. 50/2021, απορρίπτοντας όλους τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης. Η υπόθεση ανέδειξε τη ζοφερή πραγματικότητα που συχνά κρύβεται πίσω από τον τουριστικό «παράδεισο»: κλαμπ χωρίς έλεγχο, promoters που δρουν ανεξέλεγκτα, νεαρές τουρίστριες που γίνονται στόχος, και μια τοπική κοινωνία που δυσκολεύεται να σπάσει τη σιωπή. Ο «τηλεστάρ», που κάποτε διαφήμιζε πάρτι στη Ρόδο, αποδείχθηκε πως είχε αναλάβει και άλλον ρόλο, σκοτεινό, κακοποιητικό, εγκληματικό.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. ¶ραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
