 |
|
|  Παρασκευή 15/8
ΣΑΛΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΓΓΑΡΙΑ
...με το πολυτελές οικογενειακό κτήμα τού πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν -Κήποι με φοίνικες, ζέβρες και αντιλόπες
iefimerida.gr
Πολιτικές αντιδράσεις στην Ουγγαρία προκάλεσαν πλάνα από drone με... ζέβρες να βόσκουν σε πολυτελές κτήμα της οικογένειας του πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν, που ο ίδιος επιμένει ότι ανήκει στον πατέρα του.
Στις εικόνες από το εκτιμώμενης αξίας 30 εκατομμυρίων ευρώ κτήμα στην περιοχή Hatvanpuszta, που ανήκε κάποτε στη δυναστεία των Αψβούργων και περιλαμβάνει έναν κήπο με φοίνικες, ένα παρεκκλήσι και σιντριβάνια, διακρίνονται μεταξύ άλλων εξωτικά ζώα, όπως ζέβρες και αντιλόπες.
Το σκάνδαλο ξέσπασε όταν ο βουλευτής της αντιπολίτευσης Άκος Χαντάζι και μια ομάδα υποστηρικτών του διαδήλωσαν κοντά στο κτήμα της οικογένειας Όρμπαν.
Αστυνομικοί και φύλακες ασφαλείας δεν επέτρεψαν στους συμμετέχοντες να μπουν μέσα κι έτσι χρησιμοποίησαν σκάλες για να ρίξουν μια ματιά στους χώρους.
Ο Χαντάζι δημοσίευσε εν συνεχεία φωτογραφίες από το ημιτελές κτήμα του Όρμπαν, αμφισβητώντας την εκδοχή της ουγγρικής κυβέρνησης ότι πρόκειται απλώς για ένα αγροτικό «majorság» (αγρόκτημα), που ανήκει στον πατέρα του πρωθυπουργού.
Ο βουλευτής έδωσε στη δημοσιότητα έγγραφα που δείχνουν ότι τρία από τα τέσσερα νέα κτίρια του κτήματος Όρμπαν έχουν λάβει ενεργειακά πιστοποιητικά, οποία δεν απαιτούνται για αγροτικές εγκαταστάσεις.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον δε έχει το γεγονός ότι μία από τις πτέρυγες σχήματος «Γ» του σχήματος έχει επίσημα χαρακτηριστεί ως «κτίριο κατοικιών».
«Πιο εύκολα πιάνεις έναν πρωθυπουργό που ψεύδεται από ένα κουτσό σκυλί. Όχι ότι όσοι έχουν δει την έπαυλη αυτοπροσώπως ή σε φωτογραφίες το αμφισβητούν. Αλλά αυτή είναι μια γρήγορη απάντηση στον τραυλισμό του Όρμπαν σε ένα podcast ότι δεν έχει έπαυλη, αλλά πρόκειται μόνο για αγρόκτημα του πατέρα του», έγραψε ο Χαντάζι.
Σύμφωνα με τον ίδιο, κατά τη διάρκεια των εργασιών, τοποθετήθηκαν θερμαντικά στοιχεία κάτω από το δάπεδο του χώρου στάθμευσης, ώστε να μην χρειάζεται ο Όρμπαν να… φτιαρίζει το χιόνι σε περίπτωση χιονόπτωσης. Επιπλέον, οι φωτογραφίες φέρονται να δείχνουν έναν υπόγειο διάδρομο που συνδέει τα κτίρια του συγκροτήματος.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
