 |
|
|  Παρασκευή 15/8
«Με τύλιξαν σε μία κόλλα χαρτί»
Δραματική δήλωση τού γνωστού τραγουδιστή Γιώργου Μαζωνάκη, μέσω του δικηγόρου του για τον εγκλεισμό στο ψυχιατρείο
zougla.gr
Μέσω του δικηγόρου του αντέδρασε ο τραγουδιστής Γιώργος Μαζωνάκης σε όσα έγιναν γνωστά νωρίτερα για την μεταφορά του στο Δρομοκαΐτειο.
«Με τύλιξαν σε μία κόλλα χαρτί», αναφέρει ο δημοφιλής καλλιτέχνης σε δήλωση που συνέταξε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Γ. Μερκουλίδης.
Αναλυτικά η δήλωση:
«Σας δηλώνω ότι ο προσωρινός εγκλεισμός μου σε δημόσια δομή έγινε εν αγνοία μου και χωρίς τη συγκατάθεσή μου.
Ξαφνικά σήμερα το πρωί γυρνώντας από το πρωινό μου μπάνιο στο σπίτι μου με περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη και συγκεκριμένα ένα περιπολικό της Ελληνικής Αστυνομίας που μου ζήτησε να με μεταφέρει, κατόπιν Εισαγγελικής Εντολής σε δημόσια ψυχιατρική δομή για εξετάσεις.
Σύμφωνα με το νόμο, όταν ένα ή περισσότερα πρόσωπα του στενού οικογενειακού περιβάλλοντος και βαθμού υποβάλλουν αίτημα στον Εισαγγελέα, ότι συγγενικό τους πρόσωπο χρήζει ψυχιατρικής νοσηλείας γιατί πάσχει από ψυχική διαταραχή, τότε ο εντολέας διατάσσει την προσωρινή μεταφορά του φερόμενου ως ασθενή σε δημόσια ψυχιατρική δομή.
Επειδή με τύλιξαν κυριολεκτικά σε μία κόλλα χαρτί πρόσωπα του στενού οικογενειακού μου περιβάλλοντος με τα οποία έχω δικαστική διένεξη και ετοιμαζόμουν, αρχές Σεπτεμβρίου να καταθέσω μηνύσεις για σοβαρά ποινικά αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα, επειδή η μεθόδευση και κατασκευή της εις βάρος μου διαμορφωμένης κατάστασης έγινε σήμερα παραμονή του 15Αύγουστου με δεδομένο ότι είναι αύριο αργία και μεσολαβεί σαββατοκύριακο:
Εκφράζω την αγανάκτησή μου για την άθλια κακόβουλη και μεθοδευμένη προσπάθεια για τη φυσική μου εξόντωση, με μοναδικό στόχο την εξυπηρέτηση των ιδιοτελών τους συμφερόντων.
Ο Ναπολέοντας έλεγε νικητής δεν είναι αυτός που αρχίζει τον πόλεμο αλλά αυτός που επικρατεί.
Σας ευχαριστώ για τη συμπαράσταση και την αγάπη σας. Είμαι υγιής, ακμαίος και δυνατός».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
