Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Δευτέρα 18/8

Προεδρικές εκλογές στη Βολιβία

Δυο υποψήφιοι τής Δεξιάς στον δεύτερο γύρο



AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr

Δυο υποψήφιοι τής Δεξιάς θα αναμετρηθούν στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στη Βολιβία, τη 19η Οκτωβρίου, αφού αναδείχθηκαν κυρίαρχοι στον πρώτο, ο οποίος διεξήχθη χθες, υποδεικνύουν στατιστικές προβολές ινστιτούτων, εξέλιξη που σηματοδοτεί το τέλος δυο δεκαετιών διακυβέρνησης της αριστεράς στο κράτος της Λατινικής Αμερικής. Προς γενική κατάπληξη, γερουσιαστής της χριστιανοδημοκρατικής κεντροδεξιάς, ο Ροδρίγο Πας -γιος του άλλοτε προέδρου Χάιμε Πας Σαμόρα (1998-1993), καταλαμβάνει την πρώτη θέση, με 31,3 ως 31,6% των ψήφων, σύμφωνα με προβλέψεις των ινστιτούτων Ipsos και Captura αντίστοιχα. Ο πρώην πρόεδρος και πρώην αντιπρόεδρος της Δεξιάς, Χόρχε «Τούτο» Κιρόγα έρχεται δεύτερος σε μικρή απόσταση, με 27,1 ως 27,3% των ψήφων αντίστοιχα, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές. Ο εκατομμυριούχος Σαμουέλ Δόρια Μεδίνα, το φαβορί των δημοσκοπήσεων ως τις τελευταίες ημέρες της προεκλογικής εκστρατείας, περιορίζεται στην τρίτη θέση με 19,5 ως 20,2% των ψήφων. Ο επιχειρηματίας αποδέχτηκε το αποτέλεσμα και τάχθηκε δημόσια υπέρ του Πας ενόψει του δεύτερου γύρου. Η ψηφοφορία διεξήχθη σε βαριά ατμόσφαιρα εξαιτίας της σοβαρής οικονομικής κρίσης στη Βολιβία με οδυνηρές επιπτώσεις, ιδίως την κλιμάκωση των χρόνιων ελλείψεων δολαρίων και καυσίμων και του πληθωρισμού, που σε ετήσια βάση αγγίζει το 25%, επίπεδο που είχε να βιώσει η χώρα 17 χρόνια. Καθώς χρεώθηκε μεγάλο μέρος της οικονομικής κρίσης, ο απερχόμενος πρόεδρος Λουίς Άρσε -τον οποίο υποστήριζε άλλοτε ο προκάτοχός του και μέντοράς του Έβο Μοράλες (2006-2019), πλην όμως βρίσκεται πλέον σε ανοικτή σύγκρουση μαζί του-, αποφάσισε να μην διεκδικήσει δεύτερη θητεία. Ο Ανδρόνικο Ροδρίγκες, ο πρόεδρος της Γερουσίας, όπου πλειοψηφούσε ως τώρα η αριστερά, και ο υποψήφιος του Κινήματος προς τον Σοσιαλισμό (MAS), ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Εδουάρδο δελ Καστίγιο, δεν κατάφεραν να πείσουν. «Θέλω αλλαγή. Θεωρώ ότι η αριστερά μας έκανε μεγάλο κακό», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Μίριαμ Εσκόμπαρ, εξηντάρα συνταξιούχος. «Δεν υπάρχει δουλειά, δεν υπάρχουν καύσιμα, δεν υπάρχει ντίζελ, όλα είναι πανάκριβα», απαρίθμησε αφού ψήφισε στη Λα Πας. Οι υποψήφιοι της δεξιάς υποσχέθηκαν ρήξη με το κρατικιστικό μοντέλο του πρώην προέδρου Μοράλες. Επί των ημερών του η φτώχεια μειώθηκε και το ΑΕΠ τριπλασιάστηκε, αλλά η μείωση των εσόδων από το φυσικό αέριο μετά το 2017 βύθισε το κράτος των Άνδεων στην κρίση. «Είναι το τέλος ενός κύκλου», διαβεβαίωσε ο Χόρχε «Τούτο» Κιρόγα αφού ψήφισε στην πρωτεύουσα. Ο μηχανικός, που διετέλεσε προσωρινός πρόεδρος για έναν χρόνο (2001-2002), υπόσχεται «ριζοσπαστική αλλαγή» αν επικρατήσει.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία