 |
|
|  Τρίτη 19/8
ΑΠΟΒΑΣΗ ΚΙΝΕΖΩΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Κινέζοι πολίτες κατέχουν για πρώτη φορά σχεδόν τις μισές βίζες που συνδέονται με αγορές ακινήτων - και πάνω από το 60% των ανανεώσεων βίζας
zougla.gr
Η Κίνα έχει αλλάξει την ελληνική πρωτεύουσα με ορατούς και λιγότερο προφανείς τρόπους.
Από τη μία πλευρά, αυθεντικά κινέζικα εστιατόρια – από το πικάντικο Hotpot μέχρι το καντονέζικο Cha chaan teng – ξεπήδησαν στο κέντρο της Αθήνας, όπου πολλοί θαμώνες μιλούν τη βορειοανατολική κινεζική διάλεκτο και εργάζονται για την China Ocean Shipping Company (COSCO), έναν βιομηχανικό κολοσσό που διαχειρίζεται το λιμάνι του Πειραιά, το πέμπτο μεγαλύτερο της Ευρώπης.
Από μια άλλη πιο διακριτική πλευρά, Κινέζοι πολίτες αγόρασαν βιαστικά χιλιάδες διαμερίσματα προκειμένου να υποβάλουν αίτηση για το ελληνικό επενδυτικό πρόγραμμα διαμονής, κοινώς γνωστο ως «χρυσή βίζα».
Μέχρι τον Ιούνιο του 2025, σχεδόν 8.000 Κινέζοι πολίτες – 7.795 για την ακρίβεια – έγιναν για πρώτη φορά μέλη του συστήματος, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είχαν ακόμη συμπληρώσει το πενταετές όριο για να ανανεώσουν τις άδειές τους. Αυτό αντιπροσωπεύει το 47,8% όλων των κατόχων πρώτης άδειας, καθιστώντας τους μακράν τη μεγαλύτερη ομάδα, σύμφωνα με στοιχεία του ελληνικού Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου. Επίσης μεταξύ των 5.679 ατόμων που είχαν ανανεώσει τη χρυσή βίζα τους, το 61% ήταν επίσης Κινέζοι πολίτες, ανέφερε το υπουργείο.
Όταν το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2013, προσέλκυσε κυρίως αιτούντες από γειτονικές χώρες όπως η Τουρκία και η Ρωσία. Όμως, το ενδιαφέρον από τους Κινέζους επενδυτές εκτοξεύτηκε μετά την πανδημία, καθώς πολλοί πλούσιοι και μεσαίας τάξης πολίτες – κλονισμένοι από τα αυστηρά μέτρα περιορισμού του Πεκίνου – αναζήτησαν προς το τέλος της πολιτικής για μηδενικό Covid, ένα σχέδιο διαφυγής.
Σε σύγκριση με παρόμοια προγράμματα στην ΕΕ, η Ελλάδα ξεχώρισε για την προσιτότητα της. Πριν από τον Αύγουστο του 2023, η άδεια διαμονής μπορούσε να αποκτηθεί με την αγορά ενός ακινήτου για μόλις 250.000 ευρω, στην Αθήνα. Αντίθετα, το πρόγραμμα διαμονής ακινήτων της Πορτογαλίας κόστιζε 500.000 ευρώ, πριν καταργηθεί το 2023. Η Ελλάδα προσφέρει επίσης υψηλότερο βιοτικό επίπεδο και ισχυρότερη τοπική οικονομία από χώρες όπως η Μάλτα.
Στο απόγειο του κύματος, ο τρόπος με τον οποίο οι Κινέζοι επενδυτές αγόραζαν ακίνητα εξέπληξε πολλούς ντόπιους, με πολλούς αγοραστές να πληρώνουν για διαμερίσματα με πολύ λίγες πληροφορίες για την περιοχή ή το ακίνητο.
«Δεν ξέρω αν καταλάβαιναν τι αγόραζαν. Νομίζω ότι απλά αγόραζαν, ξέρετε, έκαναν την επένδυση και επαιρναν τη βίζα», δήλωσε η Κατερίνα Πίτσου, συνιδιοκτήτρια του OPSIS Real Estate της Αθήνας. Κατά τη διάρκεια περιηγήσεων με τους πελάτες της σε ακίνητα, παρατήρησε ομάδες Κινέζων επενδυτών να φτάνουν με μίνι βαν με έναν τοπικό πράκτορα και μερικές φορές έναν Κινέζο μεταφραστή, συχνά παίρνοντας γρήγορες αποφάσεις με ελάχιστες πληροφορίες για το κτίριο ή τη γειτονιά. «Αν ένας Γάλλος έμπαινε σε ένα παντοπωλείο, θα κοίταζε περισσότερο τι αγόραζε παρά ένας Κινέζος που αγόραζε ένα διαμέρισμα στην Αθήνα τότε», πρόσθεσε.
Η τάση είχε θετικό αντίκτυπο στην τοπική οικονομία, τονώνοντας τις ανακαινίσεις, τις κατασκευές και άλλους τομείς, σύμφωνα με την Ελένη Λαζούρα, ιδρύτρια του Bnbkeys, ενός πρακτορείου Airbnb στην ελληνική πρωτεύουσα. «Δεν πιστεύω ότι οι ντόπιοι θα είχαν τη δυνατότητα να συνεισφέρουν τόσο πολύ στην τοπική οικονομία», είπε. «Έχω ακόμη και περιπτώσεις ανθρώπων που όχι μόνο ανακαίνισαν τα διαμερίσματά τους, αλλά και την πρόσοψη ή την είσοδο του κτιρίου, που ήταν τεράστιο ζήτημα για εμάς λόγω της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, γιατί ήταν πολύ δύσκολο για μας να κάνουμε τους ανθρώπους σε ένα κτίριο να συντονιστούν για να πληρώσουν τα έξοδα».
Η Λαζούρα διαχειρίζεται περίπου 30 διαμερίσματα που ανήκουν σε Κινέζους επενδυτές και πιστεύει ότι η τοπική κοινωνία επωφελείται, καθώς κανένας από τους πελάτες της δεν μένει στα κτίρια. Αντίθετα, τα ακίνητα χρησιμοποιούνται για τη φιλοξενία επισκεπτών και ντόπιων ενοικιαστών. Την άποψη αυτή απηχεί και η Πίτσου, η οποία θεωρεί όλες τις ξένες επενδύσεις ωφέλιμες για την ελληνική οικονομία, είτε προέρχονται από την Κίνα είτε από καποια ευρωπαϊκή χώρα.
Ωστόσο, τα κέρδη έχουν μετριαστεί από τους φόβους ότι οι ντόπιοι θα μπορούσαν να αναγκαστούν να φύγουν από τις δικές τους περιοχές, λόγω αύξησης των τιμών των ακινήτων και των ενοικίων. Στα τέλη του 2024, η ελληνική κυβέρνηση ανέλαβε δράση αυξάνοντας το ελάχιστο όριο επένδυσης για τους αιτούντες χρυσή βίζα σε 800.000 ευρώ για την Αθήνα και δημοφιλή νησιά όπως η Σαντορίνη, η Νάξος και η Πάρος και σε 400.000 ευρώ για την υπόλοιπη χώρα, είπε η Πίτσου.
Οι επενδυτές πάντως επέλεξαν κυρίως να αγοράσουν στην Αθήνα πριν τεθούν σε ισχύ οι νέοι κανονισμοί. Τον Ιούνιο του 2025, μεταξύ των 14.931 εκκρεμών αιτήσεων για χρυσή βίζα – η πλειοψηφία των οποίων κατατέθηκαν πριν από την αλλαγή του κανόνα τον Σεπτέμβριο του ίδιου ετους – περισσότερο από το 80% αφορούσαν αγορά ακινήτων στην Αθήνα και την περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το ελληνικό Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου.
Ο δείκτης σταθερών τιμών της Αθήνας εκτινάχθηκε κατά 16,1% μεταξύ του πρώτου τριμήνου του 2023 και του πρώτου τριμήνου του 2025, σκαρφαλώνοντας από το 95 στο 110,3, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος – αν και παραμένει ασαφές πόση από αυτή την αύξηση οφείλεται στην εισροή Κινέζων αιτούντων χρυσή βίζα.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
