 |
|
|  Τετάρτη 20/8
Σπουδαία ανακάλυψη μετά από 2.000 χρόνια
Βρέθηκε το λουτρό τού Κικέρωνα στο βυθισμένο «λιμάνι τής ακολασίας»,το Βάιες τής Ιταλίας
Daily Mail,protothema.gr
Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι βρήκαν ένα λουτρό που κάποτε ανήκε στον Ρωμαίο πολιτικό, ρήτορα, δικηγόρο και φιλόσοφο Κικέρωνα. Τα ερείπια των αρχαίων λουτρών βρέθηκαν στη βυθισμένη πόλη Βάιες, στην ακτή του κόλπου της Νάπολης.
Δύτες ανακάλυψαν ένα περίτεχνο μωσαϊκό τρία μέτρα κάτω από τα κύματα, σε μια περιοχή που κάποτε ήταν λιμάνι. Αυτή είναι η τοποθεσία όπου, σύμφωνα με αρχαίες πηγές, ο Κικέρωνας είχε τη βίλα του,η οποία βυθίστηκε στη θάλασσα περίπου τον 4ο αιώνα μ.Χ., σύμφωνα με την Daily Mail.
Οι Βάιες ήταν κάποτε μια ακμάζουσα λουτρόπολη όπου οι πλουσιότεροι και ισχυρότεροι πολίτες της Ρώμης έρχονταν για να ξεφύγουν από τη ζέστη του καλοκαιριού και να απολαύσουν τα νερά που ήταν πλούσια σε μέταλλα.
Σε ανάρτηση στο Facebook, το Αρχαιολογικό Πάρκο Φλεγραίων Πεδίων έγραψε: «Η υπόθεση που εξετάζεται επί του παρόντος είναι ότι ενδέχεται να βρισκόμαστε μπροστά στα λουτρά της βίλας του Κικέρωνα».
Το ψηφιδωτό δάπεδο θα βρισκόταν κάποτε πάνω από ένα προηγμένο ρωμαϊκό σύστημα θέρμανσης, μετατρέποντας το δωμάτιο σε σάουνα. Οι αρχαιολόγοι διαπίστωσαν ότι το δίκτυο σωλήνων και πυλώνων που αντλούσε τον ζεστό αέρα ομοιόμορφα σε όλο το λουτρό ήταν ακόμα άθικτο μετά από σχεδόν δύο χιλιετίες κάτω από το νερό.
Μέχρι τον 1ο αιώνα π.Χ., η πόλη είχε γίνει το αρχαίο αντίστοιχο του Μόντε Κάρλο και ήταν ένα φημισμένο κέντρο διασκέδασης και… ακολασίας. Πρόσωπα όπως ο Ιούλιος Καίσαρας, ο Αύγουστος και ο Νέρων συνέρρεαν στην πόλη για να επιδείξουν τον πλούτο τους και να διοργανώνουν ατελείωτα πάρτι.
Η πόλη έγινε σύντομα συνώνυμη της απόλαυσης και της αμαρτίας, με τον ποιητή Σέξτο Προπέρτιο να την περιγράφει ως «δίνη πολυτέλειας» και «λιμάνι της ακολασίας». Ωστόσο η πόλη άρχιζε να βυθίζεται εξαιτίας της ηφαιστειακής δραστηριότητας στην περιοχή.
Μέχρι τον 4ο αιώνα μ.Χ., μεγάλο μέρος της πόλης βρισκόταν 4-6 μέτρα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας, αφήνοντας πίσω ένα από τα καλύτερα διατηρημένα αρχαιολογικά πάρκα της Ιταλίας.
Μετά την ανακάλυψή της τη δεκαετία του 1940, οι αρχαιολόγοι ανασκάπτουν σιγά-σιγά τα χαμένα ερείπια της «πόλης της αμαρτίας» της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Το 2023, δύτες ανακάλυψαν ένα άθικτο ψηφιδωτό δάπεδο, που στηρίζεται από μικρούς πλίνθινους πυλώνες και περιβάλλεται από κεραμικά θραύσματα.
Τα λουτρά αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου δικτύου δωματίων, πισίνων και διαδρόμων που εξυπηρετούσαν τη ρωμαϊκή ελίτ.
Ο Μάρκος Τύλλιος Κικέρων, γεννημένος το 106 π.Χ., ήταν διάσημος λόγιος και δικηγόρος στην αρχαία Ρώμη. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, αγωνίστηκε μάταια για να υπερασπιστεί τις δημοκρατικές αξίες της Ρώμης, καθώς η πόλη βυθιζόταν σε εμφύλιο πόλεμο από τον οποίο θα γεννιόταν η Αυτοκρατορία.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
