 |
|
|  Τετάρτη 20/8
ΤΡΑΜΠ
«Αν σταματήσω τον πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας, ίσως πάω στον Παράδεισο»
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ο Ντόναλντ Τραμπ εκτίμησε χθες Τρίτη πως αν εξασφαλίσει συμφωνία ειρήνης ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία, θα αυξηθούν οι πιθανότητές του να «πάει στον Παράδεισο», χαριτολογώντας πως επί του παρόντος δεν έχει τόσες πολλές.
Ο 79χρονος αρχηγός του αμερικανικού κράτους έχει στο παρελθόν αφήσει να εννοηθεί πως θέλει να βάλει τέλος στον πόλεμο, που μαίνεται από τον Φεβρουάριο του 2022, για να εξασφαλίσει το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, που θεωρεί πως του αξίζει.
Ωστόσο, την επομένη της επίσκεψης στον Λευκό Οίκο του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι και Ευρωπαίων ηγετών, με σκοπό να εξευρεθεί λύση και να τερματιστεί η ένοπλη σύρραξη, εκμυστηρεύτηκε χθες Τρίτη πως έχει επίσης λιγότερο πεζά κι εγκόσμια κίνητρα.
«Θέλω να προσπαθήσω να πάω στον Παράδεισο, ει δυνατόν», είπε στην εκπομπή Fox & Friends του Fox News, τηλεοπτικού δικτύου που προτιμά η αμερικανική δεξιά.
«Θέλω να πω, δεν είμαι σε πολύ καλή θέση, είμαι στο τέλος της ουράς», όμως «αν καταφέρω να πάω στον Παράδεισο, αυτός θα είναι ένας από τους λόγους», είπε.
Με τρεις γάμους και δύο δίκες («impeachments») στο αμερικανικό Κογκρέσο, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει ακριβώς προφίλ αγίου.
Στο παθητικό του έχει πολλά και διάφορα σκάνδαλα, ενώ υπήρξε άλλωστε ο πρώτος Αμερικανός πρώην πρόεδρος που καταδικάστηκε ποτέ σε ποινική δίκη — για την πληρωμή που έκανε μυστικά σε πορνοστάρ, ώστε να εξαγοράσει τη σιωπή της.
Όμως υιοθέτησε τόνο ολοένα περισσότερο μεταφυσικό αφού επέζησε από την απόπειρα κατά της ζωής του πέρυσι. Ήταν χαρακτηριστικό πως στην ομιλία μετά την ορκωμοσία του τον Ιανουάριο, διαβεβαίωσε πως «τον έσωσε ο Θεός», ώστε να «δώσει ξανά στην Αμερική το μεγαλείο της», κατά το σύνθημα που επαναλαμβάνει αέναα.
Ωφελημένος από την υποστήριξη της θρησκευτικής δεξιάς, ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει τελευταία να εμφανίζεται πιο πιστός χριστιανός, απ’ ό,τι κατά την πρώτη του θητεία τουλάχιστον.
Ονόμασε επίσημη πνευματική σύμβουλο της προεδρίας, την Πόλα Γουάιτ, η οποία χοροστατεί σε ομαδικές προσευχές πριν από εκδηλώσεις στον Λευκό Οίκο.
Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου εκτίμησε χθες πως ο πρόεδρος μιλούσε «σοβαρά» όταν έκανε τη δήλωση αυτή για την Ουκρανία.
«Πιστεύω ότι ο πρόεδρος θα πάει στον Παράδεισο, όπως –ελπίζω– θέλουμε όλοι μας σε αυτή την αίθουσα», είπε σε δημοσιογράφους η Κάρολαϊν Λέβιτ, που έχει κι αυτή οργανώσει προσευχές πριν από συνεντεύξεις Τύπου.
Σε άλλη, ραδιοφωνική συνέντευξή του, ο Τραμπ έκανε τη –λιγότερο υψιπετή– διαβεβαίωση στον δεξιό παρουσιαστή Μαρκ Λέβιν πως ο ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Ουκρανός ηγέτης Ζελένσκι βρίσκονται στη «διαδικασία» να προγραμματίσουν συνάντηση για να τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία, χωρίς να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες για τους όρους.
«Βρίσκονται στη διαδικασία της οργάνωσής της», είπε, επαναλαμβάνοντας πως οι «σκοτωμοί» πρέπει να σταματήσουν.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
