 |
|
|  Σάββατο 23/8
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΖΑΜΠΛΟΥΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
«Προκλητικά τα δεκάδες τηλέφωνα για να δείξουμε ενδιαφέρον για τον δισεκατομμυριούχο»,αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους οι Εργαζόμενοι τού Κρατικού Νοσοκομείου τής Νίκαιας
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Την «προκλητική» στάση του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη για τη διακομιδή και τη νοσηλεία στη ΜΕΘ του δισεκατομμυριούχου επιχειρηματία, CEO της Velocity και ιδρυτή της fintech εταιρείας Volt, Τομ Γκρίνγουντ, έπειτα από σοβαρό τροχαίο ατύχημα με «γουρούνα» που σημειώθηκε στη Μύκονο, το μεσημέρι της Τετάρτης , στηλιτεύει το σωματείο των εργαζομένων στο νοσοκομείο τής Νίκαιας.
Σε τηλεοπτική του εμφάνιση, ο Άδωνις Γεωργιάδης, έκανε λόγο για «φοβερή επιτυχία του ΕΣΥ» γνωστοποιώντας το περιστατικό με «δισεκατομμυριούχο πολυτραυματία», λέγοντας μάλιστα πως αυτό που δεν μπόρεσε να κάνει μία από τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρίες του κόσμου, να αναλάβει δηλαδή τη διακομιδή του τραυματία, το έκανε το ΕΣΥ, και πως τώρα ο μεγιστάνας νοσηλεύεται στο δημόσιο νοσοκομείο.
Στη συνέχεια, το σχετικό βίντεο διαδόθηκε γρήγορα στο διαδίκτυο από τα γνωστά κανάλια της «Ομάδας Αλήθειας».
Με ανακοίνωσή τους, αφού ευχήθηκαν καλή ανάρρωση στον ασθενή, οι υγειονομικοί εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους για τις δηλώσεις του υπουργού, τονίζοντας πως στο χειρουργείο και στη ΜΕΘ δεν βρέθηκε ένας «δισεκατομμυριούχος πολυτραυματίας», αλλά ένας «βαριά πάσχων ασθενής, όπως δεκάδες άλλοι που φτάνουν καθημερινά στις εφημερίες». Όπως εξηγούν, αντιμετωπίστηκε με την ίδια αυτοθυσία που επιδεικνύουν διαρκώς για κάθε άνθρωπο, παρά τις τεράστιες δυσκολίες που προκαλεί η χρόνια αδυναμία στελέχωσης και χρηματοδότησης.
Το σωματείο υπενθυμίζει στη συνέχεια πως στην ίδια εφημερία πραγματοποιήθηκαν και άλλες αεροδιακομιδές και διακομιδές, με ασθενείς που μπήκαν άμεσα χειρουργείο χωρίς να είναι πλούσιοι ή διάσημοι, αλλά χωρίς να αξίζουν, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν, την προβολή του υπουργού. Θυμίζουν μάλιστα πως σε κάθε εφημερία γίνονται μάρτυρες περιστατικών που θα μπορούσαν να είχαν σωθεί αλλά δεν τα κατάφεραν, «γιατί το υποστελέχωμενο ΕΚΑΒ άργησε να πάει».
Παράλληλα, επισημαίνουν την άρνηση του ιδιωτικού τομέα να αναλάβει το περιστατικό, με τους εργαζόμενους να σημειώνουν ότι αυτό επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά τον «παρασιτικό ρόλο του», να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή όταν υπάρχει κέρδος, αλλά κάνει πίσω όταν απαιτείται ρίσκο για να σωθεί μια ζωή. Όπως τονίζουν, αυτόν τον ιδιωτικό τομέα ο υπουργός επιλέγει να χρηματοδοτεί προκλητικά.
Στην ανακοίνωση γίνεται ακόμη αναφορά στα «δεκάδες τηλέφωνα» που δέχθηκαν οι γιατροί της εφημερίας «για να δείξουμε ενδιαφέρον για τον δισεκατομμυριούχο», κάτι που, όπως λένε, όχι μόνο είναι προκλητικό αλλά και εμποδίζει την ουσιαστική άσκηση των καθηκόντων τους. Το σωματείο καταλήγει ότι οι εργαζόμενοι ξέρουν να δείχνουν το ίδιο ενδιαφέρον σε όλους τους ασθενείς, χωρίς την ανάγκη πολιτικών παρεμβάσεων ή «τηλεφωνικής βοήθειας».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
