 |
|
| Δευτέρα 25/8
Ο πρέσβης των ΗΠΑ στο Παρίσι καταγγέλει την «έκρηξη του αντισημιτισμού» και την αδράνεια της κυβέρνησης Μακρόν
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ο Αμερικανός πρέσβης στο Παρίσι, Τσαρλς Κούσνερ κατήγγειλε την Κυριακή «την έλλειψη επαρκούς δράσης» εκ μέρους του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού, απηχώντας την κριτική που του άσκησε πρόσφατα και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Σε επιστολή του που απευθύνεται στον αρχηγό του γαλλικού κράτους και η οποία περιήλθε σε γνώση του Γαλλικού Πρακτορείου την Κυριακή, ο πρέσβης εκφράζει «τη βαθύτατη ανησυχία του» για την «έκρηξη του αντισημιτισμού στη Γαλλία και την απουσία επαρκούς δράσης εκ μέρους της κυβέρνησης για την αντιμετώπισή του».
Στα μέσα της εβδομάδας ο Νετανιάχου εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στον Γάλλο πρόεδρο, κατηγορώντας τον ότι «υποδαυλίζει τον αντισημιτισμό» όταν ζητά να αναγνωριστεί παλαιστινιακό κράτος. Η ανάλυση αυτή χαρακτηρίστηκε «λανθασμένη και απαράδεκτη» από τη γαλλική προεδρία, τονίζοντας ότι «δεν θα μείνει αναπάντητη».
Στην επιστολή του, που φέρει ημερομηνία της Δευτέρας, ο Κούσνερ επαναλαμβάνει τα επιχειρήματα του Νετανιάχου. «Δηλώσεις που εξευτελίζουν το Ισραήλ και ενέργειες αναγνώρισης ενός παλαιστινιακού κράτους ενθαρρύνουν τους εξτρεμιστές, υποθάλπουν τη βία και θέτουν σε κίνδυνο τον ιουδαϊσμό στη Γαλλία», εκτιμά ο Τσαρλς Κούσνερ, πατέρας του γαμπρού του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ. «Σήμερα, δεν είναι πλέον δυνατόν να υπεκφεύγουμε: το αντισιωνισμός είναι αντισημιτισμός, τελεία», υποστηρίζει.
Σύμφωνα με τον πρέσβη «δεν περνά ούτε μια μέρα στη Γαλλία χωρίς να δεχτούν επίθεση Εβραίοι στους δρόμους, χωρίς ζημιές σε συναγωγές και σχολεία, επιχειρήσεις που ανήκουν σε Εβραίους βανδαλίζονται. Το υπουργείο Εσωτερικών της ίδιας της κυβέρνησής σας διαπιστώνει ότι δημοτικά σχολεία έγιναν στόχος αντισημιτικών ζημιών».
Ο Κούσνερ διαμαρτύρεται επίσης γιατί «σχεδόν οι μισοί νέοι Γάλλοι λένε ότι δεν έχουν ακούσει ποτέ να μιλούν για το Ολοκαύτωμα» και «αυτή η άγνοια μας κάνει να διερωτόμαστε για το σχολικό πρόγραμμα στα σχολεία» της χώρας. Εγκωμιάζοντας τις ενέργειες του προέδρου Τραμπ στο θέμα αυτό, ο πρέσβης καλεί τον Μακρόν «να ενεργήσει αποφασιστικά».
Τον Ιούλιο ο Μακρόν ανακοίνωσε ότι η Γαλλία θα αναγνωρίσει το κράτος της Παλαιστίνης κατά τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ τον Σεπτέμβριο. Αμέσως μετά, περισσότερες από δέκα δυτικές χώρες, όπως ο Καναδάς και η Αυστραλία, κάλεσαν και άλλες χώρες του κόσμου να πράξουν το ίδιο.
Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ λήγει στις 23 Σεπτεμβρίου, την ημέρα της νέας εβραϊκής πρωτοχρονιά.
Οι αντισημιτικές ενέργειες έχουν αυξηθεί στη Γαλλία μετά την 7η Οκτωβρίου 2023, όταν η Χαμάς εξαπέλυσε άνευ προηγουμένου επίθεση στο Ισραήλ, προκαλώντας τον πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας. Στη Γαλλία ζει η μεγαλύτερη εβραϊκή κοινότητα της Ευρώπης, περίπου 500.000 άνθρωποι, όμως ταυτόχρονα η χώρα φιλοξενεί και μια πολύ μεγάλη αραβομουσουλμανική μειονότητα, που ενδιαφέρεται πολύ για την τύχη των Παλαιστινίων της Γάζας.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|