 |
|
|  Τρίτη 26/8
ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΕΚΡΥΒΕ ΕΓΚΛΗΜΑ...
76χρονος ομολόγησε τη δολοφονία 72χρονου
συγχωριανού του,στην Σκύδρα Πέλλας,για προσωπικές διαφορές-Τον πυροβόλησε και τον πέταξε σε χωματερή!!!
protothema.gr
Εγκλημα αποκαλύφθηκε πίσω από την εξαφάνιση 72χρονου από το χωριό Δάφνη της Σκύδρας, με την αστυνομία να έχει προχωρήσει στη σύλληψη ενός 76χρονου, ο οποίος φέρεται να ομολόγησε τη δολοφονία.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 76χρονος είχε τεθεί εξαρχής στο μικροσκόπιο των αστυνομικών, καθώς έπεσε σε αντιφάσεις στην κατάθεσή του, μέχρι τη στιγμή που τελικά παραδέχθηκε την πράξη του. Ο άνδρας ομολόγησε ότι πυροβόλησε το θύμα με κυνηγετικό όπλο και στη συνέχεια το χτύπησε με το αυτοκίνητο. Έπειτα, έδεσε τη σορό στο όχημα, την έσυρε μέχρι μια χωματερή και την εγκατέλειψε εκεί.
«Εγώ το έκανα, τον πυροβόλησα με καραμπίνα», φέρεται να είπε στους αστυνομικούς, ομολογώντας τη δολοφονία του 72χρονου.
Οι Αρχές έφτασαν στα ίχνη του, καθώς είχαν πληροφορίες ότι δράστης και θύμα είχαν διαφορές σχετικά με χωράφια. Κατά τη διάρκεια της κατάθεσής του, ο 76χρονος υπέπεσε σε αντιφάσεις και, λίγο μετά την αποχώρησή του από το αστυνομικό τμήμα, επέστρεψε για να ομολογήσει τη δολοφονία του ηλικιωμένου, ο οποίος αγνοούνταν και είχε δηλωθεί η εξαφάνισή του.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο καθ’ ομολογίαν δράστης ανέφερε στους αστυνομικούς ότι ο λόγος που πυροβόλησε και σκότωσε τον 72χρονο ήταν επειδή τον είδε μέσα στο χωράφι του νωρίτερα και θεώρησε πως τον είχε κλέψει.
Ο 76χρονος υπέδειξε στους αστυνομικούς το σημείο που άφησε τη σορό του θύματος και αναμένεται να ακολουθήσει η διαδικασία της ταυτοποίησης.
Νωρίτερα σε χωράφι, σε μικρή απόσταση από το χωριό, είχε εντοπιστεί το μηχανάκι του θύματος, ενώ οι αστυνομικοί βρήκαν ίχνη αίματος στο δίκυκλο το οποίο δεν έχει σημάδια από σύγκρουση.
Ο 72χρονος δεν έχει απασχολήσει ποτέ τις Αρχές, ενώ χάθηκαν τα ίχνη του όταν επέστρεφε στο χωριό του από την Σκύδρα που είχε πάει για ψώνια.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
