 |
|
|  Πέμπτη 4/9
Αρχαιολόγοι εντόπισαν εκκλησίες 1.600 ετών σε οικισμό στην έρημο τής Αιγύπτου
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν δύο εκκλησίες στην Αίγυπτο ηλικίας άνω των 1.500 ετών, προσφέροντας σπάνια στοιχεία για την «άνθιση» του Χριστιανισμού στη Δυτική Έρημο της χώρας.
Οι εκκλησίες βρέθηκαν στην όαση Χάργκα, έναν αρχαίο οικισμό περίπου 350 μίλια νοτιοδυτικά του Καΐρου.
Η τοποθεσία είναι γνωστή για τα αξιοσημείωτα αρχαία χριστιανικά ευρήματά του, συμπεριλαμβανομένων νεκροταφείων και εκκλησιών. Κατοικείται από την αρχαιότητα, χάρη στις υπόγειες πηγές νερού που βρίσκονται εκεί.
Βρέθηκαν πολλά οικιστικά κτίρια κατασκευασμένα από πλίνθους, με ορισμένους τοίχους να διατηρούν ακόμα το γύψο τους.
Η ομάδα ανακάλυψε επίσης φούρνους και μεγάλα πήλινα πιθάρια τοποθετημένα στο έδαφος που προορίζονταν κυρίως για την αποθήκευση τροφίμων. Εντοπίστηκαν επίσης αγγεία, κομμάτια γυαλιού και πέτρας, όπως και τάφοι.
Ωστόσο, το πιο σημαντικό εύρημα της ανασκαφής αποτελεί η ανακάλυψη δύο χριστιανικών εκκλησιών. Και οι δύο κατασκευές χρονολογούνται από την πρώιμη εποχή των Κοπτών, την περίοδο εκχριστιανισμού της Αιγύπτου που ξεκίνησε τον 4ο αιώνα μ.Χ.
Η μία από τις δύο εκκλησίες ήταν μια μεγαλοπρεπής εκκλησία χτισμένη σε ρυθμό βασιλική από πλίνθους, αποτελούμενη από τα ερείπια μιας μεγάλης αίθουσας και δύο διαδρόμων.
Η δεύτερη εκκλησία, η οποία ήταν μικρότερη, είχε ορθογώνια διάταξη και περιβαλλόταν «από τα ερείπια επτά εξωτερικών κιόνων», δήλωσαν αξιωματούχοι.
«Μερικοί από τους εσωτερικούς τοίχους της ήταν διακοσμημένοι με κοπτικές επιγραφές», ανέφερε η ανακοίνωση.
Πέρα από τις εκκλησίες, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν επίσης μια αξιοσημείωτη τοιχογραφία του Ιησού Χριστού που τον απεικονίζει να θεραπεύει έναν άρρωστο – μια σπάνια απεικόνιση εκείνης της περιόδου.
Οι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η περιοχή «μαρτυρά τη μετάβαση από τον παγανισμό στον Χριστιανισμό».
«[Αυτή η ανακάλυψη] ρίχνει φως σε μια σημαντική εποχή στην ιστορία της Όασης Χάργκα, δηλαδή στις αρχές της Κοπτικής περιόδου στην Αίγυπτο. [Αντανακλά επίσης] τη σημασία των Δυτικών Οάσεων της Αιγύπτου ως κέντρων θρησκευτικής και κοινωνικής ζωής σε διαφορετικές εποχές».
«[Αυτή η ανακάλυψη] υπογραμμίζει την ανοχή και την πολιτιστική και θρησκευτική ποικιλομορφία που χαρακτήριζαν τον αιγυπτιακό πολιτισμό».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
