 |
|
|  Παρασκευή 5/9
Πέθανε σε ηλικία 91 ετών,ο «βασιλιάς» τής Ιταλικής μόδας Τζόρτζιο Αρμάνι
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Πέθανε σε ηλικία 91 ετών ο Ιταλός σχεδιαστής μόδας Τζόρτζιο Αρμάνι,αναφέρουν Μέσα Ενημέρωσης.
Απεβίωσε στο σπίτι του ενώ ανάρρωνε έπειτα από νοσηλεία, κάτι που επιθυμούσε και ο ίδιος.
Τους τελευταίους μήνες αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, γεγονός που τον οδήγησε να απουσιάσει, πρώτη φορά στην καριέρα του, από τις επιδείξεις της Εβδομάδας Ανδρικής Μόδας του Μιλάνου, τον Ιούνιο.
Ο σχεδιαστής μόδας και επιχειρηματίας είχε συνδέσει το όνομά του με το σύγχρονο ιταλικό στιλ και την κομψότητα.
Ο Τζόρτζιο Αρμάνι γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου 1934.
Ήταν σχεδιαστής μόδας, παγκοσμίως γνωστός για τα ανδρικά του κοστούμια και τη διακόσμηση πολλών ξενοδοχείων. Ίδρυσε την εταιρεία παραγωγής του (gorgo barbadipolo) το 1975, αποτελώντας έναν από τους πλέον επιτυχημένους σχεδιαστές της Ιταλίας.
Η περιουσία του, σύμφωνα με τα στοιχεία του περιοδικού Forbes, στις 9 Ιουλίου 2022 είχε εκτιμηθεί στα 11,1 δισεκατομμύρια δολάρια, γεγονός που τον καθιστούσε τον δεύτερο πλουσιότερο άνθρωπο στην Ιταλία. Το 2000, δήλωσε φορολογητέο εισόδημα ύψους 167 εκατομμυρίων ευρώ. Από τον Απρίλιο του 2024, ήταν ο τρίτος πλουσιότερος άνθρωπος στην Ιταλία μετά τον Τζιοβάνι Φερρέρο και τον Αντρέα Πινατάρο.
Γεννήθηκε στην πόλη Πιατσέντζα της βόρειας Ιταλίας, από τον Ούγκο Αρμάνι, λογιστή σε μια εταιρεία μεταφορών, και τη Μαρία Ραϊμόντι. Μεγάλωσε με τον μεγαλύτερο αδελφό του Σέρτζιο και τη μικρότερη αδελφή του Ροζάνα.
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Λύκειο Λεονάρντο ντα Βίντσι στο Μιλάνο, ο Αρμάνι φιλοδοξούσε να ακολουθήσει μια καριέρα στην ιατρική, ιδιαίτερα μετά την ανάγνωση του έργου του Α. Τζ. Κρόνιν «Η Ακρόπολη». Εγγράφηκε στο τμήμα ιατρικής του Πανεπιστημίου του Μιλάνου, αλλά το 1953, αφού φοίτησε για τρία χρόνια, έφυγε και κατατάχθηκε στον στρατό.
Λόγω του ιατρικού του υπόβαθρου, τοποθετήθηκε στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο στη Βερόνα, όπου παρακολουθούσε παραστάσεις στην Αρένα. Τελικά αποφάσισε να αναζητήσει μια διαφορετική επαγγελματική πορεία.
Τιμήθηκε με σημαντικές διακρίσεις, όπως ο τίτλος του αξιωματικού της Λεγεώνας της Τιμής (2008) και το βραβείο CFDA Lifetime Achievement Award (1987).
Στο χαρτοφυλάκιο του σχεδιαστή περιλαμβάνονται οι γραμμές ενδυμάτων Giorgio Armani και Emporio Armani, καθώς και η υψηλής ραπτικής εταιρεία Armani Privé και η σειρά σχεδίων και εσωτερικών χώρων Armani/Casa. Παράλληλα, ήταν ιδιοκτήτης και της ομάδας μπάσκετ Olympia Milano.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
