 |
|
|  Σάββατο 6/9
Παραιτήθηκε η αντιπρόεδρος τής κυβέρνησης τής Βρετανίας
....αφου παραδέχτηκε ότι κατέβαλε χαμηλότερο φόρο για μεταβίβαση ακίνητης περιουσίας
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Η αντιπρόεδρος της βρετανικής κυβέρνησης Άντζελα Ρέινερ παραιτήθηκε δύο ημέρες αφότου παραδέχτηκε ότι κατέβαλε χαμηλότερο φόρο για μεταβίβαση ακίνητης περιουσίας για την αγορά ενός διαμερίσματος, σε ένα νέο πλήγμα για την κυβέρνηση των Εργατικών.
«Αποφάσισα να παραιτηθώ από αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Στέγασης (…), καθώς και από τη θέση της αντιπροέδρου του Εργατικού Κόμματος», έγραψε η βουλευτής.
Η Ρέινερ, 45 ετών, είναι η όγδοη και η πιο πρόσφατη αποχώρηση υπουργού της κυβέρνησης Στάρμερ, και η πιο επιζήμια μέχρι στιγμής, αφότου ο Βρετανός πρωθυπουργός της είχε προσφέρει την πλήρη υποστήριξή του όταν κατηγορήθηκε για πρώτη φορά ότι προσπάθησε σκόπιμα να αποφύγει την καταβολή του σωστού φορολογικού συντελεστή.
«Λυπάμαι βαθιά για την απόφασή μου να μην ζητήσω πρόσθετες εξειδικευμένες φορολογικές συμβουλές…
Αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη για αυτό το λάθος», ανέφερε η Ρέινερ στην επιστολή της προς τον Στάρμερ.
Ο Στάρμερ απάντησε ότι είναι πολύ λυπημένος που η θητεία της στην κυβέρνηση έληξε με αυτόν τον τρόπο, αλλά τόνισε ότι η Ρέινερ έλαβε τη σωστή απόφαση.
Με τους Εργατικούς να υπολείπονται στις δημοσκοπήσεις από το λαϊκιστικό Reform UK, ο Στάρμερ βρίσκεται αντιμέτωπος με περισσότερες προκλήσεις στην προσπάθειά του να αποκαταστήσει την εξουσία του και την εικόνα του κόμματός του.
Η απώλεια της αντιπροέδρου της κυβέρνησής του είναι ιδιαίτερα επιζήμια, ειδικά επειδή η Ρέινερ, κόρη έφηβης μητέρας από την εργατική τάξη που έφθασε σε μία από τις υψηλότερες πολιτικές θέσεις της Βρετανίας, είχε καταφέρει να μεσολαβήσει μεταξύ της αριστερής και της κεντρώας πτέρυγας των Εργατικών για να διατηρήσει το κόμμα ενωμένο.
Κατά καιρούς προβαλλόμενη ως πιθανή διάδοχος του Στάρμερ, η Ρέινερ αναγκάστηκε να απευθυνθεί την Τετάρτη σε ανεξάρτητο σύμβουλο για τα υπουργικά πρότυπα, αφού η ίδια παραδέχτηκε ότι έκανε λάθος σχετικά με την πληρωμή του φόρου.
Σε μια συνέντευξη στην οποία φάνηκε να κοντεύει να δακρύσει, η Ρέινερ περιέγραψε πως δημιούργησε ένα καταπίστευμα για έναν από τους γιους της, ο οποίος έχει διά βίου αναπηρίες λόγω τραυματισμού.
Σε αυτό το καταπίστευμα πούλησε το μερίδιό της από το οικογενειακό της σπίτι στη βόρεια Αγγλία για να πληρώσει για ένα διαμέρισμα στο παραθαλάσσιο θέρετρο Χοβ της νότιας Αγγλίας, πιστεύοντας ότι δεν θα χρειαζόταν να πληρώσει τον υψηλότερο συντελεστή φόρου που χρεωνόταν κατά την αγορά δεύτερης κατοικίας.
Αφού έλαβε περαιτέρω νομικές συμβουλές, είπε στη συνέχεια ότι είχε κάνει λάθος και λάμβανε μέτρα για να πληρώσει τον πρόσθετο φόρο.
Η αποχώρηση οκτώ υπουργών και υφυπουργών, πέντε εκ των οποίων παραιτήθηκαν για αδικοπραγίες, σημαίνει ότι ο Στάρμερ έχει υποστεί τις περισσότερες παραιτήσεις υπουργών, εκτός κυβερνητικών ανασχηματισμών, από οποιονδήποτε άλλο πρωθυπουργό στην αρχή της θητείας του τουλάχιστον από το 1979.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
