 |
|
|  Σάββατο 6/9
New York Times
Η αποτυχημένη μυστική επιχείρηση των Αμερικανών βατραχανθρώπων στη Βόρεια Κορέα το 2019
NYT,zougla.gr
Ένα σενάριο βγαλμένο από ταινία κατασκοπείας διαδραματίστηκε στις αρχές του 2019, όταν κομάντος, μέλη της περίφημης SEAL Team 6 του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, πυροβόλησαν και σκότωσαν αρκετούς Βορειοκορεάτες πολίτες κατά τη διάρκεια μιας αποτυχημένης μυστικής αποστολής.
Όπως έγραψε χθες Παρασκευή η εφημερίδα New York Times, η αποστολή είχε στόχο την εγκατάσταση μιας συσκευής παρακολούθησης στη Βόρεια Κορέα, μια χώρα που διαθέτει πυρηνικά όπλα, κατά τη διάρκεια διπλωματικών διαπραγματεύσεων υψηλού διακυβεύματος το 2019.
Η εφημερίδα, επικαλούμενη ανώνυμες πηγές, οι οποίες περιλαμβάνουν εν ενεργεία και πρώην στρατιωτικούς αξιωματούχους με γνώση των λεπτομερειών και οι οποίες είναι ακόμη διαβαθμισμένες, αναφέρει ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, στην πρώτη του θητεία ως πρόεδρος των ΗΠΑ, ενέκρινε την επιχείρηση. Μάλιστα, το έκανε καθώς διεξήγαγε ιστορικές συνομιλίες με τον Βορειοκορεάτη ηγέτη, Κιμ Γιόνγκ Ουν.
Ο Λευκός Οίκος, το Πεντάγωνο και η πρεσβεία των ΗΠΑ στη Σεούλ δεν ανταποκρίθηκαν άμεσα σε αιτήματα να σχολιάσουν το δημοσίευμα.
Πώς έγινε η αποστολή στη Βόρεια Κορέα και πως απέτυχε
Ο Ντόναλντ Τραμπ άναψε το «πράσινο φως», γιατί το διακύβευμα για την κυβέρνησή του ήταν στρατηγικό: να καλύψει ένα τεράστιο κενό του αμερικανικού μηχανισμού πληροφοριών, το οποίο αδυνατούσε να εξασφαλίσει αξιόπιστα δεδομένα από το εσωτερικό του καθεστώτος του Κιμ Γιονγκ Ουν, του πιο κλειστού στο κόσμο.
Όμως, η αποστολή εκτροχιάστηκε γρήγορα. Οι κομάντος, νομίζοντας ότι έφτασαν σε έρημη ακτή, βρέθηκαν αντιμέτωποι με βορειοκορεατικό σκάφος. Φοβούμενοι ότι εντοπίστηκαν, άνοιξαν πυρ. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, όλο το πλήρωμα είχε σκοτωθεί.
Το δημοσίευμα δεν διευκρινίζει τον αριθμό των θυμάτων. Σύμφωνα με το New York Times, πιθανότατα επρόκειτο για αμάχους. Η SEAL Team 6 εγκατέλειψε την αποστολή, χωρίς να εγκαταστήσει τη συσκευή και τα μέλη της αποχώρησαν επειγόντως προς αμερικανικό υποβρύχιο που τους περίμενε στα ανοιχτά.
Μια απόρρητη έρευνα του Πενταγώνου αργότερα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι δολοφονίες δικαιολογούνταν, βάσει των κανόνων εμπλοκής.
Από την τελευταία σύνοδο κορυφής του Τραμπ με τον Κιμ το 2019, οι συνομιλίες έχουν ναυαγήσει και η Βόρεια Κορέα έχει προχωρήσει με το πρόγραμμα πυρηνικών όπλων και βαλλιστικών πυραύλων της.
Ούτε η Ουάσιγκτον ούτε η Πιονγκγιάνγκ παραδέχθηκαν ποτέ την ύπαρξη αυτής της επιχείρησης. Το Κογκρέσο των ΗΠΑ δεν είχε ενημερωθεί, παρά τη νομική υποχρέωση για κοινοποίηση στις επιτροπές ελέγχου ευαίσθητων επιχειρήσεων πληροφοριών. «Αυτό είναι ακριβώς το είδος αποστολής για το οποίο το Κογκρέσο θα έπρεπε να έχει ενημερωθεί», δήλωσε ανώτατος αξιωματούχος που επικαλείται η εφημερίδα.
Η εφημερίδα στηρίζεται σε μαρτυρίες περίπου 24 πηγών -πολιτικών αξιωματούχων, πρώην στρατιωτικών, μελών της κυβέρνησης Τραμπ- όλοι υπό καθεστώς ανωνυμίας. Ορισμένοι εξήγησαν ότι μίλησαν, επειδή τα αποτυχημένα εγχειρήματα των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων αποκρύπτονται συστηματικά, ενώ στη δημοσιότητα βγαίνουν μόνο οι εντυπωσιακές επιτυχίες, όπως η επιχείρηση εναντίον του Οσάμα μπιν Λάντεν το 2011.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
