 |
|
|  Σάββατο 6/9
Επικήρυξη-«μαμούθ» στην Αυστραλία για τον εντοπισμό τού δολοφόνου δυο αστυνομικών
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Οι αυστραλιανές αρχές ανακοίνωσαν χθες πως προσφέρουν μεγάλη αμοιβή, 500.000 και πλέον ευρώ, για πληροφορίες που θα οδηγούσαν στη σύλληψη του φερόμενου δολοφόνου δυο αστυνομικών, θιασώτη θεωριών συνωμοσίας, η διαφυγή του οποίου για σχεδόν δυο εβδομάδες συνεχίζει να απασχολεί την επικαιρότητα στη χώρα της Ωκεανίας.
Ο Ντέσμοντ Φρίμαν, 56 ετών, καταζητείται σε περιοχή της Αυστραλίας με βλάστηση μετά τη θανατηφόρα ανταλλαγή πυρών την 26η Αυγούστου, κατά τη διάρκεια έρευνας στο σπίτι του, στη μικρή πόλη Πορπάνκα, στο νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας – ηπείρου.
Αφού πολλαπλασίασε τις προτροπές στον ενδιαφερόμενο να παραδοθεί κι ανέκρινε συγγενείς του, η αστυνομία στην πολιτεία Βικτόρια ανακοίνωσε πως προσφέρει ένα εκατομμύριο αυστραλιανά δολάρια (κάπου 560.000 ευρώ) για πληροφορίες που θα οδηγούσαν στον εντοπισμό του, ποσό άνευ προηγουμένου.
Ο Φρίμαν φέρεται να σκότωσε αξιωματικό 59 ετών και υπαξιωματικό 35 ετών και να τραυμάτισε τρίτο όταν πήγαν να κάνουν έρευνα στο σπίτι του για υπόθεση οι λεπτομέρειες της οποίας παραμένουν ασαφείς. Τα τρία μέλη της αστυνομίας ανήκαν σε μονάδα ειδικευμένη σε υποθέσεις σεξουαλικής φύσης και παιδεραστίας.
Η διπλή ανθρωποκτονία, πολύ περισσότερο με θύματα αστυνομικούς, ήταν έγκλημα ιδιαίτερα σπάνιο στη χώρα όπου η οπλοκατοχή ελέγχεται αυστηρά και τα ποινικά αδικήματα με χρήση πυροβόλων όπλων είναι λιγοστά.
Ο «Ντέζι» Φρίμαν διαφεύγει έκτοτε τη σύλληψη. Η αστυνομία προεξοφλεί πως είναι βαριά οπλισμένος.
Μέσα ενημέρωσης περιγράφουν τον ύποπτο ως μύστη θεωριών συνωμοσίας που δεν έκρυβε το μίσος του για την αστυνομία. Ήταν μέλος του οργανωτικά χαλαρού κινήματος των «κυρίαρχων πολιτών», που έκανε την εμφάνισή του στις ΗΠΑ τα χρόνια του 1970 κι αρνείται την εξουσία του κράτους και τους νόμους.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
