 |
|
|  Kυριακή 7/9
ΦΡΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ
Συμμορία μασκοφόρων οπλισμένων με ματσέτες σκότωσε δύο αγόρια ηλικίας 12 και 15 ετών
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ομάδα μασκοφόρων οπλισμένων με μαχαίρια σκότωσε δύο αγόρια ηλικίας 12 και 15 ετών σε μια «φρικτή» επίθεση που σημειώθηκε χθες, Σάββατο, το βράδυ στη Μελβούρνη, στην Αυστραλία, ανακοίνωσε σήμερα η αστυνομία.
«Μολονότι η έρευνα μόλις άρχισε, τα συμβάντα φέρουν τα χαρακτηριστικά εγκλήματος που διαπράχθηκε από συμμορία νέων», σημείωσε ο Γκράχαμ Μπανκς, επιθεωρητής της αστυνομίας στην πολιτεία της Βικτόρια.
Τα δύο θύματα σκοτώθηκαν σε σημεία που βρίσκονταν κοντά το ένα στο άλλο, διευκρίνισε η αστυνομία, σύμφωνα με την οποία η συμμορία απαρτιζόταν από περίπου 8 μέλη.
Οι δυνάμεις επιβολής της τάξης βρήκαν πρώτα έναν 12χρονο που ήταν βαριά τραυματισμένος. «Παρά τις προσπάθειες ανάνηψής του που καταβλήθηκαν από τα μέλη πληρώματος ασθενοφόρου, δεν κατέστη δυνατό να σωθεί», σημείωσε ο Μπανκς.
Λίγο αργότερα, η αστυνομία βρήκε σε διπλανό δρόμο έναν φίλο του αγοριού, έναν 15χρονο, που έφερε «σημαντικά» τραύματα από μαχαίρι. Ούτε αυτός κατέστη δυνατό να σωθεί παρά τις προσπάθειες ανάνηψης.
Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες και εικόνες από το σύστημα καμερών ασφαλείας, οι φόνοι διαπράχθηκαν από την ίδια ομάδα των περίπου 8 ατόμων, που είχαν καλυμμένα τα πρόσωπα και ήταν οπλισμένα με ματσέτες και μεγάλα μαχαίρια, διευκρίνισε ο Μπανκς.
«Τα παιδιά που δολοφονήθηκαν δεν ήταν μέλη κάποιας συμμορίας και αυτό δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε», συνέχισε.
Προς το παρόν είναι δύσκολο να διευκρινιστεί αν η επίθεση αυτή ήταν στοχευμένη ή έγινε ύστερα από λάθος στην αναγνώριση της ταυτότητας των θυμάτων, διευκρίνισε η αστυνομία.
Οι ανθρωποκτονίες και τα συναφή εγκλήματα αυξήθηκαν κατά 9% στη χώρα το 2024, με τα θύματα να ανέρχονται σε 448, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία.
Η πώληση ή κατοχή ματσέτας απαγορεύεται στην πολιτεία της Βικτόρια, ύστερα από συμπλοκή τον Μάιο ανάμεσα σε αντίπαλες συμμορίες οπλισμένες με ματσέτες σε εμπορικό κέντρο στη Μελβούρνη.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
