 |
|
|  Δευτέρα 15/9
...μάλλον απο παθολογικά αίτια ο θάνατός του
Βρέθηκε νεκρός ο βρετανός πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής τού μποξ, Ρίκι Χάτον
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής της πυγμαχίας Ρίκι Χάτον πέθανε σε ηλικία 46 ετών.
Το σώμα του βρέθηκε στο σπίτι του στο Μάντσεστερ την Κυριακή.
Ένας εκπρόσωπος τής Αστυνομίας δήλωσε: «Αστυνομικοί κλήθηκαν από έναν πολίτη να μεταβούν στην οδό Bowlacre Road, Hyde, Tameside, στις 6:45 π.μ. σήμερα, όπου βρήκαν το σώμα ενός 46χρονου άνδρα. Προς το παρόν δεν υπάρχουν υποψίες για ύποπτες συνθήκες».
Η λαμπρή καριέρα του Χάτον περιλαμβάνει παγκόσμιους τίτλους σε δύο κατηγορίες βάρους.
Με το παρατσούκλι «The Hitman», το δυναμικό του στυλ τον έκανε έναν από τους πιο δημοφιλείς πυγμάχους της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Ανεβαίνοντας τα σκαλιά της ερασιτεχνικής και εγχώριας πυγμαχίας, έφτασε να αντιμετωπίσει τους καλύτερους πυγμάχους της γενιάς του. Επίσης, πέτυχε ένα εντυπωσιακό ρεκόρ 43-0 πριν από την πρώτη του ήττα από τον Floyd Mayweather Jr στο MGM Grand το 2007. Ενώ στη συνέχεια ηττήθηκε και από τον Μάνι Πακιάο, στον τελευταία ουσιαστικά μεγάλο αγώνα της καριέρας του.
Τον Ιούλιο, ο Χάτον ανακοίνωσε την επιστροφή του. Επρόκειτο να αγωνιστεί με τον Eisa Al Dah στην κατηγορία μεσαίων βαρών στις 2 Δεκεμβρίου στο Ντουμπάι.
Οι διοργανωτές είχαν δηλώσει ότι ο αγώνας θα ήταν επαγγελματικός, αλλά δεν είχε γίνει σαφές αν θα ήταν πλήρως αναγνωρισμένος.
Ο Χάτον έκανε μια ανεπιτυχή επιστροφή στον επαγγελματικό κόσμο το 2012, όταν έχασε από τον Βιτσέσλαφ Σεντσένκο στο Μάντσεστερ, και αγωνίστηκε εναντίον του Μάρκο Αντόνιο Μπαρέρα σε έναν αγώνα επίδειξης το 2022.
Από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου του, πολλοί δημοφιλείς Βρετανοί στέλνουν τα συλλυπητήριά του με τον αστέρα της πυγμαχίας, Τάισον Φιούρι να δηλώνει: «Αναπαύσου εν ειρήνη, θρύλε. «Θα υπάρχει μόνο ένας Ricky Hatton. Δεν μπορώ να το πιστέψω, ήταν τόσο νέος».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
