Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Δευτέρα 15/9

Ρεκόρ αιωνόβιων στην Ιαπωνία,που φτάνουν σχεδόν τους 100.000



AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr

Η Ιαπωνία έχει πλέον σχεδόν 100.000 εκατοντάχρονους ή μεγαλύτερους, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι γυναίκες, ενώ ο αριθμός αυτός παρουσιάζει σαφή αύξηση και έχει φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ, σύμφωνα με στοιχεία της ιαπωνικής κυβέρνησης που δόθηκαν στη δημοσιότητα. Ο αριθμός αυτός έρχεται να επιβεβαιώσει τη γήρανση του ιαπωνικού πληθυσμού που πλήττει την τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία στον πλανήτη, και μάλιστα την ώρα που ο πληθυσμός της μειώνεται. Την 1η Σεπτεμβρίου, η Ιαπωνία είχε 99.763 αιωνόβιους, δηλαδή 4.644 περισσότερους από πριν από έναν χρόνο, με το 88% αυτών να είναι γυναίκες, διευκρινίζει το ιαπωνικό υπουργείο Υγείας σε ανακοίνωσή του. Τη θέση του πιο ηλικιωμένου ανθρώπου στο αρχιπέλαγος κατέχει η Σιγκέκο Καγκάουα, η οποία είναι 114 ετών και ζει στην περιφέρεια Νάρα, κοντά στο Κιότο. Αυτή παρέμεινε δραστήρια ύστερα από 80 χρόνια υπηρεσίας ως γυναικολόγος-μαία και γενική ιατρός, σύμφωνα με το υπουργείο. «Το γεγονός ότι περπατούσα πολύ στις επισκέψεις κατ’οίκον μου επέτρεψε να αποκτήσω δυνατά πόδια, αυτά είναι η πηγή της σημερινής μου ζωτικότητας», δηλώνει η Καγκάουα. Καθώς η όρασή της παραμένει καλή, η υπεραιωνόβια μπορεί να περνά τις μέρες της βλέποντας τηλεόραση, διαβάζοντας εφημερίδα και κάνοντας καλλιγραφία. Ο γηραιότερος άνθρωπος στον κόσμο είναι η Βρετανίδα Έθελ Κάτερχαμ, η οποία γιόρτασε τα 116α γενέθλιά της τον Αύγουστο, μερικούς μήνες μετά τον θάνατο της Βραζιλιάνας Ίνα Κανάμπαρο Λούκας σε ηλικία 116 ετών. Η Ιαπωνία αντιμετωπίζει δημογραφική κρίση που δεν παύει να επιδεινώνεται: η αύξηση του πληθυσμού των ηλικιωμένων οδηγεί σε εκτίναξη των ιατρικών και κοινωνικών δαπανών ενώ παράλληλα υπάρχει μείωση του εργατικού δυναμικού για τη χρηματοδότησή τους, καθώς ο αριθμός των γεννήσεων παραμένει χαμηλός. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα τον Αύγουστο, ο ιαπωνικός πληθυσμός κατέγραψε μείωση ρεκόρ -υπολογίζεται σε πάνω από 900.000 ανθρώπους-το 2024. Ο πρωθυπουργός Σιγκέρου Ισίμπα, που τελεί τώρα υπό παραίτηση, είχε χαρακτηρίσει τότε την κατάσταση «σιωπηλή μάστιγα» και είχε δεσμευτεί για ευνοϊκά μέτρα για τις οικογένειες, όπως πιο ευέλικτα ωράρια εργασίας και δωρεάν υπηρεσίες φροντίδας παιδιών, σε μια προσπάθεια αντιστροφής της τάσης. Οι προσπάθειες των αρχών εξακολουθούν να μην έχουν φέρει σημαντικά αποτελέσματα προς το παρόν.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία