 |
|
|  Tρίτη 16/9
Τα ηλεκτρικά οχήματα τού Ερντογάν έτοιμα να κατακτήσουν την Ευρώπη!
zougla.gr
Σε αντίθεση με την Ελλάδα, η Τουρκία όχι μόνο διαθέτει εντός των συνόρων της πολλά εργοστάσια μεγάλων αυτοκινητοβιομηχανιών, αλλά από το 2018, διαθέτει και τη δική της, εθνική αυτοκινητοβιομηχανία με εντολή Ερντογάν. Η Togg λοιπόν έχει θέσει ως στόχο να πουλήσει πάνω από 1 εκατομμύριο μοντέλα σε όλη την Ευρώπη, μέχρι το 2032, με τις συνολικές κρατικές επενδύσεις να έχουν ξεπεράσει τα 3,2 δις. ενώ για την ώρα απασχολούνται 4.000 εργάτες. Τα δύο πρώτα μοντέλα της είναι αμιγώς ηλεκτρικά. Ένα sedan με την ονομασία T10F και ένα SUV με την ονομασία T10X.
Τα δύο τουρκικά μοντέλα θα ξεκινήσουν την ευρωπαϊκή τους πορεία αυτό το μήνα από την αγορά της Γερμανίας (δεν βρέθηκαν τυχαία στην έκθεση του Μονάχου). Για να έχουν φυσικά ένα καλό διαβατήριο, έπρεπε να αποδείξουν και την αξία τους στο κομμάτι της ασφάλειας. Έτσι, ο ανεξάρτητος οργανισμός EuroNCAP, τέσταρε τα μοντέλα, όπως κάνει με όλα όσα κυκλοφορούν στους Ευρωπαϊκούς δρόμους. Και τα δύο μοντέλα, έλαβαν την κορυφαία 5άστερη βαθμολογία και είναι έτοιμη να αρχίσουν να πουλάνε.
Πιο συγκεκριμένα, το Togg T10F έρχεται με πισωκίνητες και τετρακίνητες εκδόσεις. Στην πισωκίνητη αποδίδει 218 άλογα και έχει αυτονομία έως και 623χλμ. Στην τετρακίνηση έκδοση αποδίδει 435 ίππους και έχει αυτονομία 523χλμ. από μπαταρία 85.5 kWh.
Υπάρχει όμως και το Togg T10X το ηλεκτρικό SUV το οποίο φέρει την σχεδιαστική υπογραφή του οίκου Pininfarina και διατίθεται σε δύο εκδόσεις. Η πρώτη με έναν ηλεκτροκινητήρα στον πίσω άξονα και ιπποδύναμη 200 ίππων, μπορεί να πετύχει το 0-100 σε 7.6 δευτ. και η δεύτερη με έναν ηλεκτροκινητήρα σε κάθε άξονα, 400 ίππους και 0-100 σε 4.8 δευτ. Σε μία οικιακή τυπική πρίζα οι μπαταρίες του μοντέλου φορτίζουν σχεδόν σε 12 ώρες ενώ σε ταχυφορτιστή μπορούν να φτάσουν στο 80% σε 30 λεπτά. Στην έκδοση με την μικρή μπαταρία η αυτονομία ανέρχεται στα 300χλμ. ενώ στην μεγαλύτερη στα 500χλμ.
Ο στόχος της Togg είναι να έχει κατασκευάσει συνολικά 5 μοντέλα μέχρι το 2030 και να τα προσφέρει σε όλες τις μεγάλες αγορές, με αφετηρία την Γερμανία από τον επόμενο μήνα.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
