Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Παρασκευή 19/9

Daily Mail

Στη δικαιοσύνη η οικογένεια τού εφοπλιστή Λεμού για τον θάνατο τής κόρης τους Μαρίσσας στο Λονδίνο- Καταγγέλλουν αμέλεια των γιατρών...



Daily Mail,protothema.gr

Στη δικαιοσύνη προσφεύγει, σύμφωνα με την Daily Mail, η οικογένεια Λεμού για τον θάνατο της 30χρονης Μαρίσσας, της κόρης του Διαμαντή και της Μπέσυς Λεμού, κατηγορώντας για «αμέλεια» τους γιατρούς δύο νοσοκομείων στο Λονδίνο που την εξέτασαν πριν να αφήσει την τελευταία της πνοή στις 11 Σεπτεμβρίου στο διαμέρισμα που ζούσε στη βρετανική πρωτεύουσα. «Φυσικά θα τους μηνύσουν. Πρόκειται για 100% αμέλεια. Η Μαρίσσα χάθηκε εξαιτίας τους. Δεν θα ήταν δύσκολο να την κρατήσουν για μια νύχτα. Θα μπορούσαν να την παρακολουθήσουν, να της χορηγήσουν αντιβιοτικά, θα την είχαν σώσει. Πήγε στο σωστό μέρος για θεραπεία. Δεν έπρεπε να την αφήσουν να φύγει» είπε στην βρετανική εφημερίδα συγγενής της οικογένειας. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η 30χρονη είχε στείλει μήνυμα σε φίλη της μέσα από το νοσοκομείο του Λονδίνου στο οποίο μεταφέρθηκε γράφοντας «κανείς δεν έρχεται να με δει, κανείς δεν ενδιαφέρεται». Η Μαρίσσα Λαιμού, όπως περιγράφει η Daily Mail, άρχισε να αισθάνεται αδιαθεσία στις 9 Σεπτεμβρίου έχοντας επιστρέψει από διακοπές με την οικογένειά της στο Πόρτο Χέλι. Κατά το δημοσίευμα η 30χρονη παρουσίασε ζάλη, κνησμό, υψηλό πυρετό και άλλα συμπτώματα λοίμωξης, με τα συμπτώματα να επιδεινώνονται κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η οικογένεια λέει ότι η Μαρίσσα κάλεσε ασθενοφόρο και ένας γιατρός κατέγραψε υψηλό πυρετό 39 °C, με την ίδια, όμως, να αποφασίζει να παραμείνει στο σπίτι της λέγοντας ότι θα ζητούσε περαιτέρω ιατρική βοήθεια αν δεν αισθανόταν καλά την επόμενη μέρα. Καθώς η κατάστασή της δεν παρουσίαζε βελτίωση, την επόμενη ημέρα (10 Σεπτεμβρίου) το πρωί, η Μαρίσσα Λεμού πήγε στο Leaders in Oncology Care (LOC) όπου ένιωθε «πολύ ασφαλής», καθώς είχε υποβληθεί στο παρελθόν σε χημειοθεραπεία εκεί. Κατά τη Daily Mail, εκεί οι γιατροί της έκαναν εξετάσεις αίματος, της χορήγησαν αντιβιοτικά ενδοφλεβίως και αντισταμινικά. Ωστόσο, λόγω της σοβαρότητας της κατάστασής της, αποφάσισαν να καλέσουν ασθενοφόρο για να τη μεταφέρουν στο University College London Hospital (UCLH). Εκεί, κατά το δημοσίευμα, την εξέτασαν νοσοκόμες και όχι γιατροί που κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η 30χρονη δεν χρειαζόταν να μείνει στο νοσοκομείο. «Η Μαρίσσα πήγε εκεί και την εξέτασε μια νοσοκόμα. Της έκαναν ξανά εξετάσεις αίματος και της χορήγησαν ορό. Απλά περίμενε εκεί. Πήγε εκεί στις 2.30 μ.μ. και γύρω στις 3 μ.μ. της έκαναν τις εξετάσεις αίματος. Περίμενε και έστειλε μηνύματα σε φίλη της γράφοντας "κανείς δεν με εξετάζει, κανείς δεν έρχεται, δεν ξέρω πού είναι, εξακολουθώ να έχω φαγούρα, νιώθω ζαλάδα, δεν αισθάνομαι καλά"» λέει στη βρετανική εφημερίδα φίλος της οικογένειας Λεμού.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία