Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Σάββατο 20/9

Tο Ισραήλ επιχειρεί να «σβήσει» την πόλη τής Γάζας από τον χάρτη

Με συσκευές ρομπότ, αλεξιπτωτιστές και οχήματα γεμάτα εκρηκτικά ανατινάζει μεθοδικά ολόκληρα πολεοδομικά τετράγωνα



AFP,zougla.gr

Ανελέητους βομβαρδισμούς στην πόλη της Γάζας εξακολουθεί να εξαπολύει το Ισραήλ, σε μία από τις σφοδρότερες επιθέσεις των δύο ετών του πολέμου και σε μια προσπάθεια να αναγκάσει τους κατοίκους της να την εγκαταλείψουν και να κατευθυνθούν προς τα νότια του παλαιστινιακού θύλακα. Ο Αβιχάι Αντραΐ, ο αραβόφωνος εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού, προειδοποίησε του κατοίκους της πόλης της Γάζας ότι το Ισραήλ θα χρησιμοποιήσει μία «άνευ προηγουμένου δύναμη» εναντίον της πόλης και τους προέτρεψε να «εκμεταλλευτούν αυτή την ευκαιρία και να ενωθούν με τις εκατοντάδες χιλιάδες των κατοίκων» που μετακινούνται νότια στον παραλιακό δρόμο Αλ-Ρασίντ, που αποτελεί την μόνη επιτρεπόμενη οδό διαφυγής. Συγκλονιστικές είναι οι εικόνες από την πόλη της Γάζας με ανθρώπους να αναγκάζονται να κατευθυνθούν δυτικά προς τον παραλιακό δρόμο, χωρίς να μπορούν να ξεκουραστούν λόγω των αδιάκοπων επιθέσεων που στοχεύουν στην καταστροφή κτηρίων και υποδομών. «Η τρέχουσα στρατιωτική επιχείρηση καταστρέφει ολοσχερώς ολόκληρα τετράγωνα, και υπάρχουν ακόμα οικογένειες που έχουν παγιδευτεί κάτω από τα ερείπια των σπιτιών που έχουν γίνει στόχος, ιδιαίτερα στη γειτονιά Ταλ αλ-Χάουα», μετέδωσε ο δημοσιογραφός Ταρέκ Αμπού Αζούμ του Al Jazeera, από το Νουσεϊράτ στο κέντρο της Γάζας. Ο Νιβίν Αχμέτ, 50 ετών, έφυγε την Πέμπτη από την πόλη της Γάζας προς την κεντρική πόλη Ντεϊρ ελ-Μπάλα, περπατώντας μαζί με επτά μέλη της οικογένειάς του. «Περπατήσαμε περισσότερα από 15 χιλιόμετρα, σέρναμε τα πόδια μας από την εξάντληση», είπε στο πρακτορείο ειδήσεων AFP. «Ο μικρότερος γιος μου έκλαιγε από την κούραση. Πήραμε με τη σειρά ένα μικρό καροτσάκι με μερικά από τα υπάρχοντά μας», σημείωσε. Παρόλο που ένας αυξανόμενος αριθμός Παλαιστινίων μπορεί τώρα να θέλει να φύγει, παρά την προηγούμενη αντίστασή τους, πολλοί δεν μπορούν να αντέξουν το κόστος ενοικίασης ενός οχήματος για να μεταφέρουν τα προσωπικά τους αντικείμενα και τα έπιπλα τους στην υπερπλήρη περιοχή αλ Μαουάσι στο νότιο τμήμα της Γάζας. Ωστόσο, ο Αμπού Αζούμ είπε ότι εκατοντάδες έχουν ξεκινήσει το μακρύ ταξίδι, πολλοί με τα πόδια, προς το αλ Μαουάσι, το οποίο έχει δεχθεί ισραηλινές επιθέσεις στο παρελθόν, παρά το γεγονός ότι έχει χαρακτηριστεί «ασφαλής ζώνη».

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία