 |
|
| Κυριακή 21/9
«Ψηφιακός Χρυσός»
Η νέα ιδέα στις παγκόσμιες επενδύσεις
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Με την τιμή που έχει κατακτήσει ο χρυσός,καθώς κάνει συνεχόμενα ρεκόρ και εκτινάχθηκε σχεδόν 40% από την αρχή του 2025, ο σημαντικότερος σύνδεσμος του κλάδου προτείνει έναν νέο τρόπο αγοράς του πολύτιμου μετάλλου, που υπόσχεται να το κάνει προσιτό και για επενδυτές με μικρότερα βαλάντια.
Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Χρυσού (World Gold Council) προωθεί την ιδέα του «ψηφιακού χρυσού» που θα διευκολύνει την αγορά του από όσους θέλουν να επενδύσουν σε αυτόν χωρίς τη διαμεσολάβηση εισηγμένων σε χρηματιστηριακές αγορές funds (Gold ETFs).
Η απευθείας επένδυση σε χρυσό γίνεται σήμερα με την αγορά ράβδων, η αξία των οποίων διαφέρει ανάλογα με το βάρος τους και έχει ένα κόστος διαχείρισης. Η τυπική ράβδος έχει βάρος 400 ουγκιές ή 12,4 κιλά και αγοράζεται από θεσμικούς επενδυτές, όπως οι κεντρικές τράπεζες, και πλούσιους ιδιώτες, καθώς η αξία της υπερβαίνει τα 1,4 εκατ. δολάρια με τη σημερινή τιμή του χρυσού (πάνω από 3.600 δολάρια η ουγκιά). Υπάρχουν ράβδοι χρυσού με μικρότερο βάρος, αλλά και αυτοί ενσωματώνουν υψηλή αξία και είναι δύσκολο να αποκτηθούν από μικροεπενδυτές.
Η επένδυση σε ράβδους γίνεται σήμερα με δύο τρόπους: Πρώτον, με την απόκτησή τους σε φυσική μορφή και τη φύλαξή τους σε θησαυροφυλάκια, με έναν μοναδικό αριθμό σειράς. Οι κάτοχοί τους έχουν διασφαλισμένη την κυριότητα του χρυσού, αλλά είναι αντιμέτωποι με μία περίπλοκη διαδικασία διαχείρισής του.
Δεύτερον, με την αγορά των ράβδων όχι σε φυσική μορφή, αλλά μέσω ενός συμβολαίου με τραπεζικά ιδρύματα, τα οποία αναλαμβάνουν να τηρούν μία συγκεκριμένα ποσότητα χρυσού στο όνομα του πελάτη τους. Με τον τρόπο αυτό, οι επενδυτές έχουν μεγαλύτερη ρευστότητα και γρήγορους και απλούς μηχανισμούς για να κάνουν τις συναλλαγές τους, αλλά αναλαμβάνουν τον πιστωτικό κίνδυνο έναντι της τράπεζας που διατηρεί τον χρυσό τους.
Η πρόταση για τον «ψηφιακό χρυσό» αποσκοπεί να αντιμετωπίσει τα παραπάνω προβλήματα, ως ένας τρίτος πυλώνας της αγοράς που θα καταστήσει τον χρυσό ένα χρηματοπιστωτικό περιουσιακό στοιχείο, όπως τα ομόλογα ή οι μετοχές, «καθιστώντας ευκολότερη τη μεταβίβασή του, επιτρέποντας την κατοχή κλάσματος ράβδων χρυσού καθώς και την πιο ευέλικτη χρήση του ως ενέχυρου».
Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Χρυσού σημειώνει ότι η πρότασή του μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για άλλα εμπορεύματα (commodities). «Οι χρηματοπιστωτικές αγορές θα μπορούσαν να ωφεληθούν από την υψηλότερη αποδοτικότητα και δυνατότητες σε ένα φάσμα φυσικών περιουσιακών στοιχείων, αλλάζοντας τον τρόπο που τα commodities διακρατούνται, εμπορεύονται και χρησιμοποιούνται στο ευρύτερο χρηματοπιστωτικό σύστημα».
Η πρόταση γίνεται, όπως αναφέρθηκε, σε μία περίοδο που η έντονη αβεβαιότητα σε διεθνές επίπεδο έχει επιβεβαιώσει τον ρόλο του χρυσού ως του κατ’ εξοχήν ασφαλούς επενδυτικού καταφυγίου. Η άνοδος της τιμής του τις τελευταίες ημέρες συνδέεται με τη μείωση του βασικού επιτοκίου της Fed, το οποίο διαμορφώνεται τώρα στο 4,1%, καθώς μειώνεται έτσι το εναλλακτικό κόστος από τη διακράτηση χρυσού. Συνδέεται, επίσης, με την ανησυχία για τις επιθέσεις του Αμερικανού Προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, στη Fed και την υπονόμευση της ανεξαρτησίας της.
Οι κεντρικές τράπεζες σε όλο τον κόσμο συνεχίζουν να αγοράζουν με υψηλούς ρυθμούς χρυσό, ο οποίος, σύμφωνα με εκτιμήσεις, αντιστοιχεί πλέον στο 40% της αξίας των αποθεμάτων τους. Τον Ιούλιο, οι κεντρικές τράπεζες αύξησαν τα αποθέματά τους σε χρυσό κατά 10 τόνους, παρά την εκτίναξη της τιμής του.
Ο μεγαλύτερος καθαρός αγοραστής για εφέτος είναι η κεντρική τράπεζα της Πολωνίας, με αγορές ύψους 67 τόνων από την αρχή του έτους. Η Τουρκία αγόρασε 2 τόνους χρυσού τον Ιούλιο και είναι καθαρός αγοραστής για 29 συνεχόμενους μήνες.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|