 |
|
|  Δευτέρα 22/9
ΦΡΙΚΗ ΣΤΗ ΒΟΙΩΤΙΑ
62χρονη έθαψε τη μητέρα της δίπλα στο σπίτι της και παρουσίαζε άλλη ηλικιωμένη στις Αρχές,για να συνεχίσει να παίρνει την σύνταξή της...
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Θαμμένη μέσα σε ένα μαντρί, δίπλα από το σπίτι της στο χωριό Κλειδί της Βοιωτίας, είχε επί δύο χρόνια την ίδια της τη μητέρα η 62χρονη διευθύντρια του ΚΕΠ Οινοφύτων κρύβοντας τη σορό προκειμένου να συνεχίζει να λαμβάνει τη σύνταξη της ηλικιωμένης.
Το μακάβριο μυστικό ήρθε στην επιφάνεια μετά από επιμονή των συγγενών της αλλά και κατοίκων της περιοχής οι οποίοι είχαν χάσει τα «ίχνη» της ηλικιωμένης αλλά η 62χρονη επέμενε να τους λέει πως η μητέρα της βρίσκεται στο σπίτι.
Το «κουβάρι» της υπόθεσης άρχισε να ξετυλίγεται το τελευταίο διάστημα όταν κάποιοι αντιλήφθηκαν ότι η δράστης παρουσιάζει ως μητέρα της μια άλλη ηλικιωμένη κάτοικο του χωριού σε δημόσιες υπηρεσίες και στο ΙΚΑ.
Την ίδια γυναίκα συνέστησε και στους αστυνομικούς οι οποίοι πήγαν στο σπίτι της και την κάλεσαν να τους πει που βρίσκεται η μητέρα της.
Οι Αστυνομικοί που έκαναν έρευνα στο σπίτι της 62χρονης κατευθύνθηκαν στο διπλανό μαντρί και έσκαψαν ένα μικρό λάκκο εντοπίζοντας μέσα το άψυχο σώμα της 91χρονης.
Η σορός δεν ήταν θαμμένη σε μεγάλο βάθος και ήταν καλυμμένη μόνο με χώμα ενώ ο λάκκος είχε μικρή διάμετρο κάτι που σημαίνει ότι ο αλλοδαπός πού την έθαψε την έβαλε μέσα κουλουριασμένη.
Η 62χρονη γυναίκα, που ήταν διευθυντικό στέλεχος σε τοπικό Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών, είπε σε αστυνομικούς ότι η υπερήλικη μητέρα της αντιμετώπιζε κινητικά προβλήματα και έφυγε από τη ζωή από παθολογικά αίτια μέσα στο σπίτι τους το 2023, σε ηλικία 91 ετών. Ωστόσο, επειδή αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, απέκρυψε τον θάνατό της για να συνεχίσει «να παίρνει το επίδομα αναπηρίας αλλά και τη σύνταξή της» και την έθαψε σε έναν στάβλο, δίπλα στο σπίτι, με τη βοήθεια ενός αλλοδαπού.
Τώρα αναμένεται να οδηγηθεί στον Εισαγγελέα Θηβών, ενώ παραγγέλθηκε σχηματισμός δικογραφίας σε βάρος της για παράβαση των άρθρων περί «μη ανακοίνωσης ανεύρεσης νεκρού», «ψευδούς κατάθεσης», «ανθρωποκτονίας από αμέλεια» και «απάτης».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
