 |
|
|  Δευτέρα 6/10
Διπλή δολοφονία στο κάμπινγκ «Άμμος» στη Φοινικούντα Μεσσηνίας
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Διπλής δολοφονία σημειώθηκε το βράδυ της Κυριακής, στο κάμπινγκ «Άμμος» στην περιοχή της Φοινικούντας στη Μεσσηνία.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, ένας άνδρας με το επίθετο Τομαράς, ιδιοκτήτης του κάμπινγκ και κάτοικος της περιοχής, ηλικίας 68 ετών, βρέθηκε νεκρός στη ρεσεψιόν της επιχείρησης.
Λίγα μέτρα πιο πέρα, εντοπίστηκε νεκρός και ο επιστάτης του κάμπινγκ ηλικίας περίπου 50 ετών, φίλος του ιδιοκτήτη, ο οποίος φαίνεται πως προσπάθησε να διαφύγει.
Οι πρώτες ενδείξεις δείχνουν πως οι δύο άνδρες δολοφονήθηκαν δεχόμενοι πυροβολισμούς.
Αυτή τη στιγμή στο σημείο βρίσκονται αστυνομικοί της Ασφάλειας Καλαμάτας, οι οποίοι αναμένεται να ξεκινήσουν άμεσα τις έρευνες για τον εντοπισμό του δράστη ή των δραστών και τη διαλεύκανση της υπόθεσης. Παράλληλα, αναζητούν βιντεοληπτικό υλικό από κάμερες ασφαλείας, ενώ στο σημείο έφθασε και ιατροδικαστής.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι πριν από περίπου δέκα ημέρες, άγνωστοι είχαν εκφοβίσει και ξυλοκοπήσει τον ιδιοκτήτη του κάμπινγκ. Ο ίδιος όμως δεν κατονόμασε τους δράστες, καθώς δεν ήθελε να δώσει συνέχεια.
Σύμφωνα με πληροφορίες του messinialive.gr, γύρω στις 8:30 άγνωστος δράστης εισέβαλε στη ρεσεψιόν του κάμπινγκ και πυροβόλησε τον 70χρονο, τραυματίζοντάς τον θανάσιμα.
Ο 55χρονος εργαζόμενος προσπάθησε να διαφύγει, αλλά δέχθηκε πυροβολισμό από τον ίδιο δράστη και σκοτώθηκε.
Αμέσως μετά, ο δράστης εγκατέλειψε το σημείο.
Από περίοικους ειδοποιήθηκε η Αστυνομία που βρέθηκε μπροστά στο σοκαριστικό συμβάν, με τους δύο άνδρες νεκρούς και αιμόφυρτους στη ρεσεψιόν. Εικάζεται ότι το όπλο του δράστη ήταν καραμπίνα.
Να σημειωθεί το κάμπινγκ «Άμμος» είναι σε λειτουργία και φιλοξενεί αυτόν τον καιρό αρκετό κόσμο, ενώ δεν είναι το μοναδικό στην περιοχή.
Η Αστυνομία έχει εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό για τον εντοπισμό και τη σύλληψη του δράστη.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
