 |
|
|  Τετάρτη 8/10
ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΜΙΑΝΜΑΡ
Τουλάχιστον 40 νεκροί από βομβαρδισμό τού στρατού σε φεστιβάλ κατά της χούντας
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Μιανμάρ: Τουλάχιστον 40 νεκροί από βομβαρδισμό του στρατού σε φεστιβάλ κατά της χούντας
Η Διεθνής Αμνηστία, που αναφέρεται σε αυτήν την επίθεση σε μια ανακοίνωσή της, κάνει λόγο για 17-20 νεκρούς
Newsroom
07.10.2025 | 21:59 UPD:07.10.2025, 21:59
Ο στρατός της Μιανμάρ βομβάρδισε ένα πλήθος που είχε συγκεντρωθεί για τη βουδιστική εορτή του Φωτός και για να διαδηλώσει κατά της χούντας, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν περισσότεροι από 40 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και παιδιά, δήλωσαν ένα μέλος της οργανωτικής επιτροπής και ένας αυτόπτης μάρτυρας.
Η Διεθνής Αμνηστία, που αναφέρεται σε αυτήν την επίθεση σε μια ανακοίνωσή της, κάνει λόγο για 17-20 νεκρούς.
Χιλιάδες άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί το βράδυ της Δευτέρας στο Τσάουνγκ Ου, στην κεντρική Μιανμάρ, για αυτήν τη μεγάλη γιορτή που σηματοδοτεί το τέλος της βουδιστικής νηστείας.
Ο στρατός βομβάρδισε τη διαδήλωση, ανέφερε ένα μέλος της επιτροπής της γειτονικής κοινότητας Μονίουα, που οργάνωσε το φεστιβάλ. Η γυναίκα αυτή, που ζήτησε να μην κατονομαστεί για λόγους ασφαλείας, είπε ότι το πλήθος είχε συγκεντρωθεί για τη γιορτή αλλά και για να διαδηλώσει κατά της χούντας. Ο βομβαρδισμός ξεκίνησε γύρω στις 7 το απόγευμα, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 40 άνθρωποι και να τραυματιστούν άλλοι 80.
«Η επιτροπή σήμανε συναγερμό και περίπου το ένα τρίτο των συγκεντρωμένων πρόλαβε να φύγει», πρόσθεσε. «Οι άνθρωποι κρατούσαν κεριά και, την επόμενη στιγμή, ήταν πεσμένοι στο έδαφος, κατακρεουργημένοι. Μικρά παιδιά κομματιάστηκαν», περιέγραψε η γυναίκα, που δεν βρισκόταν στο σημείο αλλά παραβρέθηκε σήμερα στις κηδείες των θυμάτων.
Ένας μάρτυρας, κάτοικος του Τσάουνγκ Ου, επιβεβαίωσε τον απολογισμό. Όπως είπε, οι άνθρωποι προσπάθησαν να τρέξουν όταν αντιλήφθηκαν ότι ένα αεροσκάφος πετούσε από πάνω τους και έριξε δύο βόμβες. Ο μάρτυρας είπε ότι σήμερα κήδεψε εννέα φίλους του.
Τον ίδιο απολογισμό επικαλείται και ένα τοπικό μέσο ενημέρωσης.
Η Διεθνής Αμνηστία σχολίασε ότι η επίθεση αυτή «θα πρέπει να αποτελέσει το σήμα συναγερμού που δείχνει ότι οι πολίτες στη Μιανμάρ χρειάζονται κατεπειγόντως προστασία».
«Η διεθνής κοινότητα ίσως ξέχασε τον πόλεμο στη Μιανμάρ, όμως ο στρατός επωφελείται από τη μείωση της προσοχής για να διαπράξει εγκλήματα πολέμου, χωρίς καμία τιμωρία» ανέφερε ο Τζο Φρίμαν, ερευνητής της Διεθνούς Αμνηστίας, σε μια ανακοίνωσή του.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
