 |
|
| Πέμπτη 9/10
ΔΙΑΣΠΟΡΑ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΤΗΝ ΙΝΔΟΝΗΣΙΑ
22 εργοστάσια, σε βιομηχανική ζώνη κοντά στην Τζακάρτα, μολύνθηκαν από καίσιο 137
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Η ειδική επιχειρησιακή ομάδα της Ινδονησίας για μόλυνση από ραδιενέργεια, εντόπισε ίχνη καισίου 137 σε 22 εγκαταστάσεις παραγωγής σε βιομηχανική ζώνη κοντά στην Τζακάρτα, δήλωσαν την Τετάρτη αξιωματούχοι.
Η μόλυνση εντοπίστηκε για πρώτη φορά σε μια παρτίδα γαρίδων που μεταφέρθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Αύγουστο από μια ντόπια εταιρεία, την PT Bahari Makmur Sejahtera (BMS).
Η Ινδονησία διενήργησε στη συνέχεια σαρωτικούς ελέγχους για ραδιενέργεια στο Modern Cikande Industrial Estate, όπου ήταν η έδρα της BMS.
«Η εγκατάσταση παραγωγής γαρίδων (BMS) έχει διενεργήσει ανεξάρτητη απολύμανση και έχει κηρυχθεί ασφαλής από την υπηρεσία πυρηνικής ενέργειας», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο εκπρόσωπος της ομάδας Μπάρα Χασιμπουάν.
Η επιχειρησιακή ομάδα δεν ανακοίνωσε ποιες είναι οι υπόλοιπες 21 εγκαταστάσεις παραγωγής, αλλά είπε πως θα υποβληθούν αμέσως σε διαδικασίες απολύμανσης από την υπηρεσία πυρηνικής ενέργειας της Ινδονησίας.
Το Modern Cikande Industrial Estate, που απέχει 68 χιλιόμετρα από την Τζακάρτα, καλύπτει έκταση 31.750 στρεμμάτων και περιλαμβάνει περισσότερες από 270 ντόπιες και ξένες εταιρίες που δραστηριοποιούνται σε κλάδους από επεξεργασία τροφίμων μέχρι εξαρτήματα αυτοκινήτων, σύμφωνα με τον ιστότοπό του.
Το καίσιο 137 είναι ένα επικίνδυνο ραδιενεργό ισότοπο που συνήθως εκλύεται στο περιβάλλον ως αποτέλεσμα πυρηνικής δοκιμής ή έπειτα από δυστυχήματα όπως στο Τσερνόμπιλ ή στη Φουκουσίμα, σύμφωνα με τον ιστότοπο της Αρχής Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ.
Η Ινδονησία δεν έχει πυρηνικά όπλα ούτε εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας, κάτι που μπορεί να σημαίνει ότι το καίσιο 137 έφθασε στην Ινδονησία από το εξωτερικό.
«Η κυβέρνηση αποφάσισε να ενισχύσει τους περιορισμούς στις εισαγωγές μεταλλικού σκραπ, που σημαίνει ότι το υπουργείο Περιβάλλοντος δεν θα εκδώσει συστάσεις για εισαγωγές μεταλλικού σκραπ», δήλωσε ο Χασιμπούαν.
Η επιχειρησιακή ομάδα όρισε επίσης τις εγκαταστάσεις ενός εργοστασίου μεταλλικού σκραπ, της PT PMT (Peter Metal Technology), ως εγκαταστάσεις απομόνωσης προκειμένου να αποθηκεύσει προϊόντα που βρέθηκαν να έχουν μολυνθεί από καίσιο 137.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|